Hugo Haak vorige week vrijdag in actie op de Alkmaarse piste tijdens de kwalificatie voor het sprinttoernooi. Hij raffelde de 200 meter met vliegende start af als derde (10,402 seconden).

Baansprinter Hugo Haak uit Vianen stopt met topsport

Baanwielrennen Hans van Ommeren

Hugo Haak stopt met topsport. De wielrenner uit Vianen heeft jarenlang enorm veel energie gestoken in een loopbaan op de baan, maar een slepende knieblessure en het missen van de Spelen vorig jaar in Rio deden hem besluiten een andere weg in te slaan. Haak treedt in dienst van de KNWU en wordt assistent-bondscoach van de baansprinters.

Vier jaar had Hugo Haak alles opzij gezet voor de Olympische Spelen van Rio de Janeiro. In 2012 miste Nederland op een haar na kwalificatie voor Londen, maar de olympische droom had de krachtpatser uit Vianen in een houdgreep. Het zag er ook goed uit voor Haak. Nederland sloop naar de top op de teamsprint, waar Haak een vaste schakel was. Vaak was hij als laatste van het trio verantwoordelijk voor de uiteindelijke tijd die op de klokken kwam.

 

Donkere wolken

De Nederlandse teamsprinters deden het in de aanloop naar Rio uitstekend, pakten zelfs podiumplaatsen op internationale kampioenschappen en in wereldbekerwedstrijden. Er leek geen vuiltje aan de lucht voor de explosieve renner uit Vianen. Maar een dik half jaar voor Rio doemden plotseling donkere wolken op in de persoon van Theo Bos. Rond de jaarwisseling van 2016 verklaarde de meervoudig wereldkampioen op de sprint dat hij wel weer zin had in een olympisch optreden. De kenners wisten toen al dat Bos, al in 2004 zilveren medaillewinnaar op de Spelen van Athene, een geduchte concurrent zou kunnen worden voor met name Hugo Haak.

Dat bleek eens te meer op de roemruchte wielerbaan van Roubaix waar half juli een keiharde bike-off werd gehouden. Er waren vijf gegadigden voor vier plaatsen, de minst presterende renner zou afvallen. Dat werd Hugo Haak. Zwaar ontgoocheld verliet hij de Franse piste. Een olympische droom waar hij vier jaar naar toe had geleefd was in duigen gevallen.

Dat de rappe Vianer met de turbodijen enige tijd nodig zou hebben om zich geestelijk te herpakken, kon een ieder wel begrijpen. Nederland was er overigens op de teamsprint niet aan te pas gekomen in Rio. De zesde plaats was beneden de verwachtingen, zeker als je stilletjes hoopt op een medaille.

De wereldbeker in Apeldoorn in oktober 2016 zouden de laatste wedstrijden van Haak worden op het hoogste niveau. De concurrentie was toegenomen, zoals nieuwkomer Harrie Lavresyen die zich als een komeet ontwikkelde en niet voor niets dinsdag op het nationale sportgala werd uitgeroepen tot het Talent van het Jaar.

 

 

‘De dag dat ik geen topsporter

meer ben komt veel te vroeg’

 

Op de website van de KNWU licht Hugo Haak zijn besluit om te stoppen toe.

‘De dag dat ik geen topsporter meer ben, komt veel te vroeg. Helaas komt dit door het scheuren van mijn meniscus dit voorjaar en twee operaties die hierop volgden. De operaties hebben tot gevolg dat mijn knie nooit meer volledig herstelt om topsport op het hoogste niveau te bedrijven. Ik kijk met trots terug op een hele mooie carrière, waarbij ik met Nils van ’t Hoenderdaal en Jeffrey Hoogland in 2015 Europees kampioen teamsprint werd in Grenchen, Zwitserland. Daarnaast wonnen wij in 2016 met Matthijs Büchli de zilveren medaille op de WK teamsprint in Londen. Naast het rijden van de 3de ronde in de teamsprint heb ik het altijd als mijn taak gezien om niet alleen mijzelf, maar ook mijn teamgenoten te motiveren om het maximale uit zichzelf te halen.’

Per 1 januari 2018 treedt Hugo Haak in dienst van de KNWU als assistent-bondscoach van Bill Huck. Technisch directeur Johan Lammerts: ‘De KNWU is blij dat Hugo behouden blijft voor het baanwielrennen. In samenspraak met NOC*NSF gaat Hugo een uniek opleidingstraject volgen waarbij hij zijn kennis en ervaring optimaal kan inzetten voor zijn nieuwe rol als assistent bondscoach.’