Hekman en Ensing sprinten naar zege op Vechtsebanen

Marathonschaatsen Redactie

De marathonschaatsers keken zaterdag 11 november met belangstelling uit naar de vierde race van de KPN Marathon Cup in Utrecht. De reden? Daar wordt op nieuwjaarsdag ook het Nederlands kampioenschap verreden. Als de wedstrijd van het afgelopen weekeinde een indicatie is van wat de liefhebbers op 1 januari 2018 te wachten staat, dan wordt het smullen op De Vechtsebanen.

Affiche

Zo’n anderhalve maand voor dat NK was de cupwedstrijd in Utrecht een mooie opmaat van zo’n beetje de belangrijkste wedstrijd van het seizoen. Als dat zo is, dan vliegen de vonken er op nieuwjaarsdag vanaf. Er gebeurde namelijk van alles op het zware ijs in Utrecht, waar het publiek op de banken ging en ogen tekort kwam om alle actie te volgen.

In al dat geweld kwam Gary Hekman uiteindelijk bovendrijven. Een zege die de rijder uit Kampen bijzonder goed uitkwam, want als er al iemand de laatste weken twijfelde aan Hekman, dan was het wel Hekman zelf. Drie wedstrijden, geen resultaat. Dat knaagde aan de kopman van AB Vakwerk. Op De Vechtsebanen rekende Hekman af met zijn twijfels. Oppermachtig zegevierde hij in de sprint van de kopgroep, voor Evert Hoolwerf en Sjoerd den Hertog.

‘Zo, dit was even nodig’, stelde Hekman lachend vast. Nodig voor de ploeg, vond hij. En nodig voor de sponsoren. Maar vooral ook misschien wel nodig voor hemzelf. ‘Tja, ik zat zelf toch ook wel vol twijfels. Er gaan allemaal dingen door je hoofd. Ik trap mijn waardes op de fiets, reed nog nooit zulke snelle rondjes in de training. Alles is beter, het moest alleen even goed vallen. Kijk, als ik in de gelegenheid kom, dan win ik meestal wel. Maar ik kwam gewoon even niet in de goede positie.’

In Utrecht zat het venijn vooral in het middelste deel van de wedstrijd. Twee kopgroepen streden om een ronde voorsprong. In de eerste: zes man, met Hekman, Bob de Vries, Robert Post, Mats Stoltenborg, Marcel van Ham en Evert Hoolwerf. Daarachter: zeven volgers met als blikvanger klassementsleider Crispijn Ariëns. Het was een aardig spel dat alle kanten op kon, maar uiteindelijk gingen beide groepen rond. ‘Overtuigend was het allemaal niet’, vond Hekman. ‘Niemand wilde echt vol rijden.’

Want ook al reden ze met een Hekman vol twijfels, naar de streep rijden met ‘de beer uit Kampen’ wilden ze liever niet. ‘Zag je de eerste drie wedstrijden ook’, vertelde Hekman. ‘Zit ik een keer in de kopgroep, staan er gelijk twaalf ploegleiders met de handen plat en rijdt er niemand meer door. Nu was het ook een beetje twijfelen. Maar voor Hoolwerf was er nog een kansje op oranje, dus die wilde wel doorrijden. Maar net hard genoeg, waardoor die tweede groep ook nog aansloot.’

Uiteindelijk deerde dat Hekman niet. In de sprint was hij overtuigend de snelste. Ariëns handhaafde zich in het oranje leiderspak, als beloning voor de prachtige move waarmee ook de Brabander uit Wolvega een ronde pakte.

 

Vrouwen

Inspannend was zeker ook de zaterdag van Janneke Ensing. De vrouw die zowel op de fiets als op de schaats wereldtop is, beleefde een doldwaze dag die ze uiteindelijk bekroonde met een mooie overwinning. In een zinderende sprint van een kopgroep klopte Ensing medevluchters Lisa van der Geest en Imke Vormeer.

In de middag had Ensing nog gereden in de mass-start tijdens de World Cup in Heerenveen. Iets voor half zes zette Janneke Ensing haar laatste stappen van de dag in Thialf. Snel weg na haar race, in de auto, naar Utrecht. ‘Half zes zat ik in de auto.’ Hoe hard ze richting Utrecht reed? ‘Dacht 130 of zo. M’n vader reed, ik zat er relaxed naast. Hij reed best nog wel netjes. Denk niet dat we een bekeuring binnen krijgen.’

Bij aankomst in De Vechtsebanen hoorde Ensing al snel dat de start van de vrouwen iets was uitgesteld. Prima, reageerde de rijdster van Speelman-Haak. ‘Hebben ze vast voor mij gedaan. Komt me in ieder geval goed uit.’

Een klein uurtje later maakte Ensing deel uit van een kopgroep van zes rijdsters die in het laatste deel van de koers een grote voorsprong opbouwde. Om haar heen Iris van der Stelt, Anne Tauber, Nicky van Leeuwen, Emma Engbers en Jade van der Molen. Een prima groepje, dat uiteindelijk ook een ronde voorsprong pakte.

Streep door de rekening was de aansluiting van zeven vrouwen die ook de zegen van de jury hadden gekregen omdat ze pendelden tussen peloton en kopgroep. ‘Baalde ik wel even van’, aldus Ensing. ‘Dan krijg je meteen weer hectiek en dat hoefde van mij niet.’ Ze liet het initiatief aan de drie vrouwen van mkbasics.nl. ‘Zij mochten de koers maken. Ik had genoeg gedaan vandaag. Ik heb geen verstoppertje gespeeld hoor, dat niet.’

Dat ze in de sprint nog voldoende had om iedereen af te troeven, verbaasde Ensing wel. ‘Ik wist wel dat het erin zat, maar het moest wel een keertje gebeuren. Mooi dat het vandaag lukte.’ De beloning incasseerde ze zondag, een dag later: even lekker een paar dagen naar Gran Canaria. ‘Vijf dagen vooral mentaal resetten. Dat is nu wel even nodig.’

Ze reed immers een lang wielerseizoen bij de ploeg van Mario Cipollini. Veel wedstrijden, een zwaar WK. ‘Ik merk ook dat ik moe ben. Maar met deze zege op zak stap ik toch nog even lekkerder in het vliegtuig.’