HMS Cricket, kleurrijke ‘nieuwkomer’ aan de Zuilenselaan

Cricket Robert Jan van der Horst

Bobby Jainarain (48) – voorzitter van HMS Cricket – is overtuigd. ‘Belt u mij nog eens over een week of tien. Dan zult u zien dat we kampioen worden of zijn geworden.’ De stand op de ranglijst in de Overgangsklasse B doet echter op dit moment niet vermoeden dat een titel aan de Zuilenselaan aanstaande is. Een middenmoter, dat is HMS Cricket op het moment van schrijven, terwijl het cricketseizoen amper halverwege is.

Maar de ambities reiken ver in de wijk Zuilen, aan de Noord-Westkant van Utrecht, aan de boorden van het Amsterdam-Rijnkanaal. Ho, wacht even. Zijn niet Hercules (op dit moment rode lantaarndrager in de Eerste Klasse) en Kampong (Hoofdklasse) traditioneel de twee Utrechtse cricketclubs? Juist, maar daar wurmde zich in 2010 HMS Cricket tussen.

Op initiatief van Jainarain, daarin is hij niet bescheiden. ‘Ik moest een keer met Kismet voetballen bij HMS, destijds nog aan de Manitobadreef. En ik zag daar die voormalige honkbalvelden liggen, dat grote veld lag er ongebruikt bij. Zonde.’

Jainerain zag zijn kans schoon. Honkbalknuppel of cricketbat. Slaghout is slaghout, moet hij hebben gedacht. ‘HMS had er wel oren naar, wilde een omnivereniging worden of blijven. Hun honkbalafdeling was al enige tijd ter ziele. Met behulp van de Vereniging sport Utrecht en mijn vader en een oom hebben we ons toen aangesloten bij HMS. Vergeet natuurlijk ook de gemeente niet. Zij moesten een pitch – de strook in het midden van het veld waarop de twee wickets staan – aanleggen en de voormalige honkbalaccommodatie geschikt maken voor cricket.’

Zo zag HMS Cricket in 2010 het licht. Een entiteit met een eigen identiteit. ‘Dat laatste is belangrijk voor ons’, benadrukt Jainerain. ‘Natuurlijk, we hadden ons kunnen aansluiten bij Hercules of Kampong, maar veel van onze spelers hebben een Hindoestaanse, Surinaamse, Afghaanse of Indonesische achtergrond, steeds meer Indische expats – werknemers van buitenlandse bedrijven die zich tijdelijk in Nederland vestigen – sluiten zich bij ons aan. We hebben ons eigen eten, nasi of roti. Bij HMS, aan de Manitobadreef, hadden we een gebouwtje waar we deze dingen zelf konden klaarmaken. Dan nog hadden we ons wel direct bij Hercules of Kampong kunnen aansluiten, maar zeg nu eerlijk: het is toch veel leuker om er een derde cricketclub bij te hebben in Utrecht. Dat geeft een beetje competitie en op termijn misschien wel meer derby’s.’

En daarmee was cricket-minnend Utrecht een attractie rijker. In de traditierijke sport is het een ongeschreven wet dat de thuisclub voor de bezoekers zorgt. Dat gebeurt niet alleen met koffie of thee bij aankomst, maar ook – gezien de lengte van de wedstrijden die soms wel een halve dag kunnen duren – met een lunch en een drankje en/of hapje achteraf. Juist die ‘aparte’ hapjes van HMS Cricket vonden gretig aftrek en werden zeer gewaardeerd. Jainerain: ‘Natuurlijk, het gaat in de eerste plaats om de sport, maar daarna is er de gezelligheid. En eten is nu eenmaal belangrijk in onze cultuur.’

Het ging en gaat HMS Cricket voor de wind, weet Jainerain. ‘We konden al snel een tweede team inschrijven in de competitie en dit jaar hadden we ook al bijna een derde elftal. Maar toen we nog eens gingen tellen hadden we eigenlijk net te weinig spelers om met vertrouwen de zomermaanden – en dus ook de vakantieperiode – goed en stabiel door te komen wat de bezetting van de teams betreft. Maar aangezien we veel aanloop hebben, denk ik dat we in 2019 met een derde team kunnen starten. Ik denk dat we nu zo’n vijftig leden hebben.’

 

Tweede verhuizing

Bij de verhuizing van HMS naar de Zuilenselaan in 2016 veranderde niet veel voor Jainerain en zijn kompanen.  Al zal de naderende woningbouw op het terrein van verdere buur Elinkwijk wél gevolgen hebben en een tweede verhuizing in korte tijd betekenen. De eens zo trotse blauwwitte voetbalclub schuift op richting de Zuilenselaan als de nieuwplannen een feit worden; de nieuwe kantine van Elinkwijk zal waarschijnlijk aan de Norbruislaan – nu Theo Thijssenplein – komen te liggen. En met de aanleg van een extra kunstgrasveld – dat intensiever kan worden bespeeld dan natuurgras – wordt per saldo ruimte bespaard.

Het veld waarop HMS nu cricket speelt en waarop ook de Utrechtse Rashonden Vereniging het onderkomen heeft, zal daardoor over pakweg twee jaar niet meer van HMS zijn. Aangezien aan de andere kant van de Zuilenselaan met een soortgelijke operatie ook het complex van vv Maarssen wordt ‘ingedikt’, is nog onzeker waar het cricketveld van HMS komt te liggen. ‘Maar dat zal wel bij Kismet, waar ook het derde voetbalveld van HMS ligt, worden’, denkt Jainarain, die alle vertrouwen heeft in een goede regeling.

Eerst echter zijn er de ambities van HMS Cricket en Jainarain die eerder cricket speelde bij Hercules en het niet meer bestaande Nieuwegein. ‘We hebben nu nog geen trainer, maar die komt er wel als we kampioen worden. Dan wordt het serieus, gaan we naar de Eerste Klasse en spelen we tegen Hercules, tenminste als die club niet degradeert. ‘

En als HMS Cricket onverhoopt geen kampioen wordt van de Overgangsklasse B? ‘Dat geloof ik niet, meneer. Belt u me over een week of tien nog maar eens op.’