‘De lucht boven het Utrechtse ijshockey begint te klaren’

IJshockey Robert Jan van der Horst

Waar een toernooi al niet goed voor is. Dat ondervonden de Utrechtse ijshockeyers deze zomer. Een evenement, waarbij alle geledingen en clubs op de ijsaccommodatie De Vechtsebanen samenkwamen, zorgde direct voor een betere verstandhouding. En dat de OG’s de Utreg United Cup wonnen, was bijzaak.

‘Maar wel ongeslagen’, is Calvin Telkamp (28) zo vrij om op te merken. ‘De eerste mentale tik hebben we uitgedeeld.’ Die woorden doen een strijd vermoeden tussen IJCU de traditionele (opleidings)club met een jeugdafdeling – in 1970 opgericht bij de bouw van De Vechtsebanen – en de Original Gangsters, ofwel de OG’s. Maar niets is minder waar.

De twee entiteiten komen voor het eerst uit op hetzelfde niveau en dat zorgt natuurlijk voor enige animositeit. Zowel IJCU Dragons als de OG’s bespelen ook nog eens hetzelfde complex in Overvecht-Noord. Niet zo heel verrassend, omdat de stad Utrecht slechts één ijsbaan heeft.

 

‘Ik heb geen verleden bij de

club en ik wil geen verleden’

 

Maar er zijn meer ‘clubs’, ofwel teams die de ijshockeysport beoefenen aan de Mississippidreef. Zo zijn er de Buccaneers, is er Vintage en waren er de Padres. Die laatste club is na Utreg United opgegaan in de OG’s, dat daarmee twee seniorenteams heeft. ‘De Buccaneers zijn traditioneel de studentenijshockeyers, maar als je afgestuurd bent dan moet je bij de club vertrekken. Wilde je blijven hockeyen, dan kwam je bij de Padres terecht’, legt Telkamp, afgestudeerd als commercieel econoom, uit. In Vintage hebben oud-spelers, onder wie voormalig sterspeler Tonny Collard, een plekje gevonden. En het eerste team van IJCU Dragons neemt, om de verwarring nog groter te maken, onder de naam IJCU Dolphins deel aan de competitie.

Telkamp stond mede aan de basis van de OG’s, nu twee seizoenen geleden. ‘Met een aantal vrienden zijn we in 2015 begonnen. We wilden geen verplichtingen of een selectiebeleid. Niet het gedoe met een goede speler die nooit komt trainen en toch door de coach wordt opgesteld. Gewoon op basis van gelijkwaardigheid met vijftien spelers plus een keeper deelnemen aan de competitie, dat was ons uitgangspunt. ‘

 

Gangsters

Logo

De OG’s – ‘we zijn geen gangsters, maar de naam is als grapje ontleend aan de hip-hop-scene’ – begonnen in de Vierde Divisie. ‘Op een punt of doelpunt na misten we het kampioenschap. In seizoen 2016/2017 hebben we ons versterkt met twee spelers, omdat we ook reserves wilden hebben, en zijn we met overmacht kampioen geworden. Wat onze kansen dit seizoen in de Derde Divisie zijn? Dat kan ik niet zo goed inschatten.’

Dat is niet vreemd. De Nederlandse IJshockey Bond (NIJB) heeft namelijk gekozen voor een andere organisatie van het seizoen. Telkamp: ‘Je kan wel zeggen dat de competitie op de schop is gegaan. Daardoor spelen er nu twee voormalige Tweede Divisieclubs bij ons in de afdeling. Het is afwachten hoe sterk die zijn. Ik denk desondanks dat we aardig mee kunnen draaien, ook omdat we versterking hebben gekregen van Ivo Beulen, een speler die onder meer bij Den Bosch ervaring heeft opgedaan op het hoogste niveau, en de Canadees Kale Jewell die inmiddels vijf jaar in Nederland woont. Doordat er sinds een jaar zomerijs ligt, hebben we eenmaal per week kunnen doortrainen en we gaan snel tweemaal in de week oefenen. We zijn er klaar voor.’

De OG’s hebben Wicor Telkamp als coach en sponsor. De, inmiddels, vijftiger speelde jaren voor IJCU en genoot daar ook zijn opleiding. Net als zoon Calvin, toch? ‘Nou, dat valt wel mee. Ik heb een jaartje gehockeyd toen ik vier of vijf was. Na één seizoen ben ik gestopt en heb ik de sport pas weer opgepakt op mijn 18e.’

Hoewel Calvin Telkamp zich op dit moment niet kan voorstellen dat de OG’s ooit opgaan in de Dragons, ziet hij toch sinds kort de noodzaak in om tot een betere samenwerking te komen van de Utrechtse ijshockeyclubs. ‘Dat is inderdaad onder meer door Utreg United gekomen. Het was in juni gewoon een gezellige dag en ik heb gesproken met mensen die ik anders nooit zie of spreek. Ik denk dat het goed is om de krachten te bundelen, samen op te trekken. Daardoor sta je sterker tegen een opkomende sport als shorttrack die ook in de hal plaatsvindt en steeds meer ijstijd vraagt. Dan heb je nog het ijsdansen en curling.’

‘Ook naar De Vechtsebanen toe sta je sterker bij het verdelen van de ijstijd – de jaarlijkse verdeling van de ijshuur aan de diverse sporten – natuurlijk’, vervolgt Telkamp. ‘Bij Utrecht United hebben we met alle clubs of teams samen overigens zo’n zevenhonderd euro opgehaald en geschonken aan de Dragons. Een tijdje geleden was het haat en nijd tussen de diverse geledingen; er heerste gewoon een rotsfeer. Maar ik kan wel zeggen dat het nu een stuk beter gaat.’

 

IJCU Dragons

Logo

Iemand die de zevenhonderd euro dankbaar in ontvangst nam is IJCU-bestuurslid Marco van Doorn. ‘Daar kunnen we dan wat extra kleding of beschermmateriaal voor kopen als we eens een Open dag organiseren voor de jeugd.’

Ook voor Van Doorn (44) was Utreg United een aparte ervaring en niet alleen vanwege die gift. ‘Ik ben pas laat met ijshockey begonnen, dus ben niet zo heel bedreven. En het was voor mij een hele ervaring om tegen een Tonny Collard te spelen. Hij is, schat ik zo in, inmiddels in de vijftig. Maar je wordt er gewoon af geschaatst door die ervaren mannen. Iedere pass komt aan, geweldig om dat een keer zelf mee te maken. Zo’n toernooi moeten we zeker vaker organiseren.’

Van Doorn, ZZP’er in de IT, en zijn mede-bestuursleden hebben het niet makkelijk. De vijf jeugdteams (Under8, U10, U12, U14 en U19) kosten geld. De twee seniorenteams leveren slechts een marginale bijdrage aan de begroting. ‘Dus we moeten het van een paar sponsors hebben. En die zijn we ook heel dankbaar. Want ze krijgen voor hun geld relatief weinig terug. Als Derde Divisieclub heb je ook weinig te bieden. Op ons niveau is een body-check – het fors maar fair van de puck schaatsen van een tegenstander, red. – verboden. Je mag niet iemand van de sokken rijden. Dat is natuurlijk niet het echte ijshockey waar het er soms stevig maar eerlijk aan toe gaat. Dat is één van de redenen dat we omhoog willen. Een andere is dat de ‘echte sport’ ook meer mensen trekt en dat is weer aantrekkelijk voor sponsoren.’

Bijna was het gelukt een sterk(er) team op de been te brengen het afgelopen seizoen. Maar een initiatief in die richting kwam niet van de grond. ‘Er was te weinig animo voor.’

 

Vlaggenschip

De IJCU Dolphins blijven derhalve het vlaggenschip van de Utrechtse IJshockey Club. ‘Het is in de loop der jaren zo gegroeid. De Dolphins spelen ook nog eens in een ander shirt, maar dat is destijds zo vastgelegd met de sponsor. Dat hebben we als club gerespecteerd en als het contract afloopt, gaan we praten. Wellicht over een andere oplossing of over een andere naam. Ik zie het liefst al onze teams in een Dragons-shirt spelen.’

 

‘Er was haat en nijd, maar

nu gaat het een stuk beter’

 

Het eerste team, de Dolphins dus, wordt dit seizoen gecoached door Ruud Kok, een talent uit de beginjaren van het Utrechtse ijshockey, terwijl Hans Bach zijn assistent is. Een andere grote naam vinden we terug als trainer van één van de jeugdteams: John Versteeg. Hij neemt dit seizoen de O14 onder zijn hoede. De Utrechtse aanvaller was zelf een aanstormend talent in de kampioensjaren 1991 en 1992, een periode – en eerder nog de Hunters-tijd – waaraan door veel ijshockeyliefhebbers in Utrecht met bewondering en liefde wordt teruggedacht.

Van Doorn echter, die naast voorzitter ook nog eens penningmeester en wedstrijdsecretaris is en de ledenadministratie doet, kan het niet bij die mijmeringen over de goede oude tijd laten. ‘Ik heb die periodes niet meegemaakt en ken de meesten uit die tijd ook niet. Ik ben, wat dat betreft, onbelast en onbevangen. En wil dat ook zo laten. Soms beroepen mensen zich op oude afspraken of gebeurtenissen uit het verleden, maar daar ben ik niet van. Ik heb geen verleden bij de club en ik wil geen verleden bij de club.’

IJCU Dragons overeind houden en klaarstomen voor de toekomst, dat is de taak die Van Doorn c.s. zich ten doel hebben gesteld. Een belangrijke plaats is daarin weggelegd voor de jeugd. Het U19-team (getraind door David Lintvelt) moet de talenten op de kortere termijn afleveren. U8 (eveneens getraind door Lintvelt), U10 (Chad van de Burg) en U12 (ex-speler Dave Wilkes) moeten op termijn het eerste team van vers bloed voorzien. Dan is er nog de IJshockeyschool op de woensdagmiddag voor kinderen van 4 tot en met 10 jaar die wordt geleid door Rodger van Rooijen. Daar staat het vertrek van record-international Ron Berteling, die vorig seizoen de jeugd trainde, tegenover. ‘Helaas is hij voor ons niet meer beschikbaar. Hij gaat op de pas geopende ijsbaan in Alkmaar het ijshockey regelen.’

Er is nog veel werk aan de winkel in het Utrechtse ijshockey. Zo zou Van Doorn graag zien dat de verschillende seniorenteams zich organiseren in één club. ‘Misschien dat De Vechtsebanen daarin een rol zouden kunnen spelen? We kunnen uiteraard niemand verplichten, al heeft Utreg United ons wel dichter bij elkaar gebracht. Maar we moeten eerst naar onszelf kijken. IJCU Dragons voert in elk geval een open en transparant beleid. Dat werpt z’n vruchten af, denken we. We merken dat de lucht boven het Utrechtse ijshockey begint te klaren.’