Moderne Utrechtse sportclub kijkt verder dan het speelveld

Varia Eddy Steenvoorden

Sport doet meer! Onder die noemer ontplooit Utrecht tal van maatschappelijke initiatieven op het gebied van sport en bewegen. De gemeente Utrecht, Harten voor Sport, VSU en sportaanbieders werken samen om de inspirerende voorbeelden daarvan in de schijnwerpers te zetten.

Zo wordt er bij Hercules niet alleen cricket en voetbal gespeeld, maar ook getennist en gebadmintond en heeft Sporting ’70 de deuren opengezet voor buitenschoolse opvang en huiswerkbegeleiding.

Sportverenigingen maken nooit 24 uur per dag gebruik van hun accommodatie. Ze hebben dus vaak ruimte en mogelijkheden voor andere bestemmingen. Kinderopvang, bijvoorbeeld. Of huiswerkbegeleiding. Fijn voor de portemonnee, maar tegelijk goed voor de maatschappelijke betekenis. Voetbalvereniging Sporting 70 en omnivereniging Hercules geven er beide op hun eigen manier invulling aan.

 

Brandweerlui

Tennis, voetbal, badminton, cricket, goalbal…het kan allemaal bij Hercules, een vereniging met ongeveer 2.500 leden. En het aantal ‘oneigenlijke’ gebruikers van de accommodatie groeit alleen maar, uiteenlopend van kinderdagverblijf tot bridgeclub, van scholen en brandweermedewerkers die komen sporten tot vergadertijgers van de cricketbond en leerlingen van het ROC Midden Nederland die hier praktijkonderwijs krijgen. ‘We hebben een mooi complex en dat willen we steeds meer beschikbaar stellen voor initiatieven.’

Ook voetbalvereniging Sporting ’70 zet de poort van het complex steeds vaker open voor gebruikers van buitenaf, zoals de kinderopvang en een yogaclub. Penningmeester Marjard Krijger: ‘Voetbal moet wel op de eerste plek blijven en het vraagt de nodige inspanningen om alleen dat al als vrijwilligersorganisatie goed te organiseren. Voor ons is het zaak een goede balans te vinden tussen wat we willen en wat we kunnen.” Foto Eddy Steenvoorden.

De achterliggende gedachte? Hoewel Hercules al 135 jaar bestaat, wil de vereniging meegaan met z’n tijd en belangrijk zijn voor de buurt, vooral ook jongeren uit de buurt. ‘Vroeger moest je als kind stiekem over het hek klimmen om tegen een balletje te trappen, nu niet meer. Jongeren kunnen hier tegenwoordig altijd terecht, in een veilige, vertrouwde omgeving.’

De vereniging schroomt niet een beroep te doen op ouders om de maatschappelijke rol invulling te geven. ‘Ouders die ondernemer zijn krijgen bijvoorbeeld de vraag of ze een stageplek voor jongeren hebben in hun bedrijf. Daarvoor werken we samen met het werkgeversnetwerk De Normaalste Zaak, dat jongeren zonder diploma aan werk probeert te helpen.’

Al die extra activiteiten vragen natuurlijk om begeleiding en dus ook om tijd van de leden. ‘Dat gaat niet altijd vanzelf en dat begrijp ik ook wel. We hebben daarom een coördinator vrijwilligers die oudere leden en ouders direct aanspreekt, dat is nodig. Uiteindelijk zijn we samen verantwoordelijk voor onze maatschappelijke rol.’

 

Sporting ’70

Ook voetbalvereniging Sporting ’70,  ‘buurman’ van Hercules, biedt steeds meer ruimte aan andere gebruikers. De buitenschoolse opvang van Ludens is ‘grootgebruiker’,  er wordt drie keer per week yogales gegeven en leerlingen van het Rietveld College krijgen ’s zomers gymles. Twee keer per jaar is Sporting thuisbasis voor het stedelijk schoolvoetbal. Sinds kort biedt de club in het vernieuwde deel van de accommodatie huiswerkbegeleiding aan met samenwerkingspartner Hoofdzaak Studiebegeleiding.

‘Daar hebben we wel over gediscussieerd,’ zegt penningmeester Marjard Krijger. ‘Aan de ene kant vinden we onze maatschappelijke rol belangrijk en willen we onze buurtfunctie op meerdere manieren tot uitdrukking laten komen. Aan de andere kant moet voetbal wel op de eerste plek staan en het vraagt de nodige inspanningen om alleen dat al als vrijwilligersorganisatie goed te organiseren.’

Zelf nieuwe initiatieven ontplooien is lastig, maar Sporting staat volgens Marjard open voor alle ideeën, mits ze passen bij het karakter van de club: kleinschalig, laagdrempelig. Als voorbeeld noemt hij de kantine, die mogelijkheden biedt voor het bereiden van maaltijden. ‘Voor een volledig professionele uitbater zijn we te klein. Maar wanneer buurtbewoners ideeën hebben voor iets eetcafé-achtigs met bijvoorbeeld een wisselend dagmenu: kom met ons praten!’

Kleinschaligheid blijft bij alle veranderingen het sleutelwoord, het verenigingsgevoel mag niet verloren gaan. ‘Maar binnen onze mogelijkheden nemen we onze maatschappelijke rol serieus. En het kost ons als vereniging misschien extra inspanningen, het geeft ook veel voldoening om initiatieven tot stand te zien komen.’