Het jaar van Dafne Schippers. De Utrechtse atlete is inmiddels uitgegroeid tot een media-kanon.

Poster girl zoekt nog naar ontspanning

Atletiek Pim van Esschoten

Ze was er na afloop bij gaan zitten op de baan. En vervolgens gaan liggen. Niet veel later zat ze op een bankje. Ze zat er even flink doorheen. Geen zorgen, Dafne Schippers gaat altijd enorm diep in haar races en zit na afloop vaker zo kapot. 'En hier heb je meteen dertig camera's op je neus. Ik wilde effe op adem komen.'

Ze was wederom the poster girl in Hengelo. De FBK Games doen het al jaren zo; de grote finale is voor het beste dat de Nederlandse atletiek te bieden heeft. En Schippers vindt het heerlijk om voor eigen publiek te schitteren, dan geniet ze. Juist dan wil ze niks minder dan winnen. Dat deed ze opnieuw, ze snelde in 22,44 seconden naar de zege op de 200 meter. De tijd leek haar niet te bekoren, de winst wel.

De derde tijd ooit op de 200 (21,63 seconden) staat op haar naam. Gelopen in de finale tijdens de WK in Beijing in 2015 toen ze wereldkampioene werd. In het voorjaar van 2016 liep ze 22,02 in Hengelo. In de regen nota bene. Het was de tijd dat Schippers iedereen versteld deed staan met haar sprints. Ze was nog die echte flyer, met die machtige, soepele en lange pas in het laatste gedeelte van haar sprint.

En dat is ze een beetje kwijt, sinds ze ruim anderhalf jaar geleden aan de hand van haar nieuwe trainer Rana Reider het accent verschoof naar kracht en het perfectioneren van de start.

Sedert afgelopen winter doet ze wat vaker ‘ontspanningsloopjes’ alsof ze dat gevoel van die flyer weer zoekt. Dat gevoel moet ze in 2017, het eerste jaar onder Reider toch hebben gemist? ‘Ik ben anders wel wereldkampioen geworden in 2017,’ beantwoordde ze die vraag drie dagen voor de FBK Games.

Daar valt weinig tegen in te brengen. Maar dacht ze in Hengelo, zittend op dat bankje, niet ook even na over de vraag waarom die souplesse er weer niet was in de laatste zeventig, tachtig meters na een overigens voortreffelijke bocht (‘ik gaf daar flink power’).

Ze heeft het zichzelf de afgelopen weken ook niet eenvoudig gemaakt met wedstrijden in Doha, Sjanghai en Oregon (VS). Reizen, geen ritme, vliegen door de tijdszones en steeds herstellen van de jetlags. De tijden en uitslagen waren niet groots of bijzonder. Schippers zoekt nu naar rust en vorm. Ze zei in Hengelo: ‘En ik hoop op snellere tijden.’

De EK in Berlijn zijn dit jaar haar grote doel. Reken maar dat ze daar weer als favoriete staat. Ze is immers een echte racer met een geweldige wedstrijdinstelling. Op weg daar naartoe wil ze tijdens de NK in Utrecht aanwezig zijn. Althans, dat staat in haar planning die natuurlijk nog kan worden aangepast, zoals ze ook een jaar geleden besloot die wedstrijd over te slaan. Ze had rust nodig gehad.

Dit jaar wil ze in Berlijn naar Europese titels sprinten en ze zal er weer staat met alle ogen op zich gericht, met alle bijkomende druk.