Triton nipt tweede, vijftigste verlies op rij

Roeien Anne de Lange

Alsof er een vloek op rust. Het is Triton weer niet gelukt het hoofdnummer van de Varsity te winnen. De donkerblauwe Utrechters kwamen in hun oude vier bij de 134e editie van de roemruchte wedstrijd tot op een seconde van de winnaar: Nereus. Het was een heroïsche eindsprint, maar tweede plaatsen tellen niet als het gaat om de (gedroomde) eeuwige roem.

Nereus wint wel vaker, tot op heden 42 keer.  En Triton verliest niet voor het eerst, de trotse Utrechters behaalden een historische mijlpaal. Voor de vijftigste maal op rij geen overwinning.

Er zijn meer clubs die al lange tijd niet hebben gewonnen en enkele studentenverenigingen hebben nog nooit het zoet van de Varsityoverwinning geproefd. Maar dat lijkt ze niet te deren. Bij Triton is dat volstrekt anders. Boven de open haard in de sociëteit van de botenloods hangt niet voor niets de strijdkreet: ‘Voor alles het hoofdnummer’. Het is vast aanmoedigend bedoeld, maar het pakt averechts uit.

Steeds springen er supporters van andere verenigingen nakend in het water om de winnaars te feliciteren. De aanhangers van Triton staan letterlijk en figuurlijk droog en kijken ernaar, als eunuchen bij een harem.

Slagroeier Harold Langen was diep teleurgesteld over het verlies. ‘We hebben goed geroeid, maar de wedstrijd hebben we in de start verloren. Daar was Nereus een stuk beter weg’, zei de olympiër.  Triton bleef steeds goed volgen en kwam op het laatst heel sterk opzetten om Nereus alsnog te verslaan. De aanval van Triton was sterk, maar mistte zijn doel. De Amsterdammers wonnen met een seconde voorsprong.

Langen baalt. ‘Wij hadden graag willen demonstreren dat Triton de beste vereniging is. Hoeveel kansen krijg ik nog om dat te laten zien?’ Maar hij is kort na de race ook vastberaden. ‘Ik ga door, ik hoop dat mijn ploeggenoten dat ook doen.’ Hij is erop gebrand ooit de overwinningskrans naar botenloods de Driewerf aan de Utrechtse Verlengde Hoogravenseweg te halen.

De andere olympiër uit de Tritonboot is Kaj Hendriks. Ook hij baalt als een driewegstekker met randaarde.

Hij weet van het studentikoze karakter van ‘het Woolloomooloo aan het water’ zoals de Varsity ook wordt genoemd. Maar de voormalig wereldkampioen in de ongestuurde vier kent als geen ander ook het topsportgehalte van de Varsity.

‘Ik vind dat onze ploeggenoten Jacob van de Kerkhof en Bas Thijssen het heel goed hebben gedaan. Harold en ik zijn de afgelopen trainingsperiode veeleisend geweest. Maar deze mannen kunnen daar tegen en bewijzen echt goed te zijn’, zegt de mastodont  over zijn veel jongere ploeggenoten.

Hendriks kan zich desgevraagd herinneren dat hij ooit heeft gezegd dat hij niet zal stoppen met roeien voordat hij de Varsity voor Triton heeft gewonnen. ‘Dat was geloof ik na mijn tweede deelname. Dit was mijn zesde keer. Maar ik ga zeker door. Net zo lang totdat we hebben gewonnen. Het is nog veel te vroeg om die uitspraak weer in te trekken’, meent de geneeskundestudent.

 

Nereus

Amsterdammer Freek Robbers won voor het eerst de Varsity. ‘Drie kilometer is een lang stuk roeien’, verzuchtte de Nereusroeier. ‘Op het laatst kwam Triton sterk opzetten, maar ik voelde ook dat onze overwinning geen moment in gevaar is geweest.’ Volgens Robbers had zijn club ook nog een andere ploeg op het water kunnen brengen die gewaagd is aan de zijne.

De luxe van een grote groep roeiers heeft Triton niet. Vier stuks zijn echter voldoende. Als de ploeg in zijn huidige samenstelling nog een jaartje doorgaat, lijkt de overwinning binnen bereik. De jongelingen Van de Kerkhof en Thijssen hebben dan 50 procent meer ervaring, de machinekamer van Triton zal in 2018 de paardenkrachten vast effectiever kunnen overbrengen. Een overwinning lonkt.

Ondertussen zijn er ook zorgen. Recent doekte Triton zijn eerstejaars zwaremannenacht op vanwege tegenvallende prestaties. Dat kan de aanvoer van nieuwe talenten belemmeren.

Het is van latere zorg. Zondagnacht is er gratis bier in Amsterdam. De mannen van Triton gaan niet naar het feest dat Nereus geeft. Ze eten in Utrecht een hapje met elkaar en zoeken erna de studentenkamerbedden op. Ze zijn moe en onvoldaan.