Als Wilco Kelderman ooit een grote ronde kan winnen is het nu

Wielrennen Hans van Ommeren

Wilco Kelderman ruikt de roze trui. Op de laatste etappe voor de eerste rustdag rukte de kopman van Team Sunweb op naar plaats twee in de Giro d’Italia. Hij heeft nog dertig seconden achterstand op klassementsleider João Almeida. De jonge Portugees houdt zich verrassend knap staande. De rit naar het skioord Aremogna werd gewonnen door Ruben Guerreiro, die deel uitmaakte van een vroege kopgroep. Kelderman passeerde als achtste de meet.

Als Wilco Kelderman ooit de kans heeft een grote ronde te winnen is het nu. Twee topfavorieten, Geraint Thomas en Simon Yates, zijn al naar huis en voor de overige kanonnen hoeft de Barnevelder niets onder te doen. Er volgen nog twee individuele tijdritten, een discipline die de sierlijke pedaleur in zijn jonge jaren zeer goed beheerste. Het besef dat een grote triomf binnen handbereik is kan voor extra motivatie zorgen. Weliswaar moeten de zwaarste etappes nog komen – met name op het eind van de derde week – maar Kelderman lijkt in uitstekende vorm te verkeren.

Onzekerheid

Het grootste gevaar schuilt wellicht in de onzekerheid dat de Ronde van Italië het einde niet haalt. Het aantal besmettingen vliegt omhoog in Europa en verschillende eendagskoersen zoals de Amstel Gold Race en Parijs-Roubaix zijn  te elfder ure afgelast Alleen de Ronde van Vlaanderen komende zondag lijkt een zekerheidje, geen Vlaamse overheidsinstantie die daar een stokje voor durft te steken uit angst voor een burgeroorlog.

In de negende etappe trok het peloton over verschillende cols in de Apennijnen. Het venijn zat in de slotklim. Met een versnelling in de laatste kilometer pakte Kelderman samen met Jakob Fuglsang wat seconden op concurrenten als Vincenzo Nibali, Domenico Pozzovivo en Steven Kruijswijk. De aanvalslust typeert het zelfvertrouwen van Kelderman die zich realiseert dat in deze Giro elke seconde van belang kan zijn.

 

Haai van Messina

De Barnevelder ligt dus nog niet in pole-position, maar zit al wel gerieflijk op de eerste rij. Wie zijn de concurrenten voor het roze? Dat de huidige klassementsleider Almeida de komende twee weken zal overleven is onwaarschijnlijk. De Portugees was voorbestemd de belangrijkste helper te worden van Remco Evenepoel, maar een valpartij in de Ronde van Lombardije maakte een einde aan de Giro-ambities van het Belgische ‘wonderkind’. Almeida dook in de ruimte die ontstond en krijgt van zijn ploeg Deceuninck-Quick Step alle gelegenheid zijn trui te verdedigen.

Nibali behoort met zijn 35 jaar tot de oudjes in het peloton maar heeft al tweemaal de Giro op zijn naam geschreven (in 2013 en 2016). Als geen ander weet de sluwe Italiaan hoe je met een drie wekende durende krachtproef moet omgaan. In 2016 voerde de Haai van Messina, een veelzeggende bijnaam, de druk op Steven Kruijswijk zodanig op dat die in een afdaling in een sneeuwmuur belandde. Nibali profiteerde optimaal. De Italiaan kent ongetwijfeld elke meter van het hele parcours en zal bedacht hebben waar hij wil aanvallen.

Kruijswijk mag evenens tot de topkandidaten voor het podium gerekend worden. Hij is een knokker pur sang en heeft vaak in de laatste week nog energie over. De kopman van Jumbo-Visma zal de traumatische ervaring van 2016 maar al te graag willen wissen en de beste remedie is een Girozege. Gevaarlijke outsiders zijn de Deen Fuglsang, de Pool Rafal Majka en de Italiaanse veteraan Pozzovivo, na het vertrek van Miguel Angel Lopez die op de openingsdag ten val kwam een van de beste klimmers van het peloton. Maar een hele ronde op topniveau presteren lijkt te veel gevraagd van de 37-jarige. De vijfde plaats is het beste resultaat van Pozzovivo in de Giro. Voor de huidige nummer drie, de Spanjaard Pelle Bilbao, lijkt een top-10 klassering het maximaal haalbare.

Lopez eruit, Thomas eruit, Yates eruit. Kelderman zal er niet wakker van liggen. De Barnevelder heeft immers de afgelopen jaren zijn portie misfortuin wel gehad.

Tussenstand Giro d’Italia na rit 9.