Annemiek van Vleuten na tien jaar weer de sterkste in De Ronde

Wielrennen Redactie

Ze had gewacht tot de steile Paterberg. Op de laatste helling in de Ronde van Vlaanderen reed Annemiek van Vleuten alle concurrentes uit het wiel. Het verschil bleef gering in de laatste 13 kilometer en de Utrechtse van geboorte kon het zich niet veroorloven om stil te vallen. Dat deed ze ook niet. Tien jaar na haar eerste triomf in Vlaanderens Mooiste was ze opnieuw de beste. Bij de mannen klopte de Deen Kasper Asgreen verrassend Mathieu van der Poel.

De Belgen spreken van De Hoogmis wanneer het om de Ronde van Vlaanderen gaat. In elk geval was de koers op paaszondag zowel bij de mannen als bij de vrouwen boeiend met een spetterende finale. Van Vleuten probeerde op de Kanarieberg, 45 km voor de finish, een kloof te slaan, maar met tegenwind lukte het niet weg te komen. Op de Kwaremont hield ze zich rustig maar de schifting kwam vanzelf. Plotseling moest Marianne Vos lossen en nog slechts een stuk of tien rensters bleven over.

 

Kleine voorsprong

De Paterberg was haar kans, wist Van Vleuten. Even leek ze haar krachten overschat te hebben want op de steentjes viel ze bijna om. Maar ook de rest had de grootste moeite met het stijgingspercentage en Van Vleuten sloeg een gaatje dat ze op het vlakke stuk naar de finish verbeten verdedigde.
Tijdrijden kan ze immers, al had ze liever een wat grotere voorsprong gehad. Het verschil bleef schommelen zo rond de tien seconden. De achtervolgers hielden haar in het vizier, maar kwamen niet dichterbij. Lisa Brennauwer (Duitsland) werd tweede, de Australische Grace Brown derde. Een actieve rol speelden tot de finale ook Ellen van Dijk en Floortje Mackaij uit Woerden, maar ze konden net niet mee met de eerste groep.

Minuten na haar finish hijgde Van Vleuten nog na. Ze had alles gegeven en was vooral ook blij voor haar nieuwe ploeg Movistar, die nog nooit zo’n grote zege had geboekt. ‘Een nieuwe ploeg geeft ook nieuwe energie. De Paterberg is vrij kort, maar het was mijn laatste kans want daarna komt er niets meer. Ik heb de kilometers echt afgeteld want het verschil bleef klein. Nu gaan we een feestje bouwen.’

 

Dylan van Baarle

De Deen Kasper Asgreen van Deceuninck-Quick-Step zegevierde verrassend bij de mannen door Mathieu van der Poel in een sprint te kloppen. En waar was Dylan van Baarle die vooraf tot de topfavorieten gerekend werd? De Veenendaler was achterop geraakt door een grote valpartij op zo’n 65 kilometer van de finish. Hij werd gedwongen tot achtervolgen en dat wil je juist niet in de Ronde van Vlaanderen, zeker niet wanneer de kasseistroken en hellingen elkaar in snel tempo opvolgen.

Van Baarle had zich net naar voren gewerkt toen hij opnieuw achterop raakte, nu door een forcing van Van der Poel op de Taaienberg. Die had tot gevolg dat er zes renners weg waren met nog 35 kilometer te gaan. Dat werden er drie na een demarrage van Asgreen en twee toen op de Oude Kwaremont Van der Poel weer gas gaf. Eindelijk was hij zijn kwelgeest Wout van Aert kwijt. Die kwam nog wel dichterbij maar op de Paterberg werkten Asgreen en Van der Poel goed samen en de Belg gooide de handdoek.

In de sprint viel Van der Poel stil. Hij was op, had geen energie meer over. Hij gaat zich nu na een rustpauze richten op het mountainbiken. Op die discipline wil hij olympisch goud winnen in Tokio.

Van Baarle eindigde in de achtervolgende groep waaruit Greg van Avermaet (derde) en Jasper Stuyven ontsnapt waren. De tiende plaats zal een teleurstelling zijn.