Appels en peren

Column Pim van Esschoten 'Eindsignaal'

December, lijstjesmaand. Wie was de beste, wat was het hoogtepunt. Appels vergelijken met peren, eindeloze discussies. Je komt er nooit uit.

Voor velen is Max Verstappen dé sportman van 2016. Daar is iets voor te zeggen, maar ook iets tegen. Vijfde bij een WK is toch

Pim van Esschoten
Pim van Esschoten

minder dan Olympisch goud voor Ferry Weertman en Dorian van Rijsselberghe. Bovendien, in de Formule1 bepaalt de bolide voor zeventig procent de uitkomst van de race. Zegt men.

Jaren geleden was ik op bezoek in Weerselo bij Jeroen Dubbeldam en De Sjiem. Hoewel de schimmel werd geboren in Overijssel, maakte Anne van Vulpen uit Vleuten van het veulen een springpaard. De Sjiem was lui, eigenwijs en Van Vulpen lag vaker dan haar lief was naast hem op de grond.

Ook Dubbeldam, later.

In een vol stadion was hij echter niet te stuiten. De Romario onder de springpaarden, zei de ruiter. In Sydney werden ze samen Olympisch kampioen. Had De Sjiem niet koninklijk onderscheiden moeten worden of ontvangen bij de koningin? Eigenlijk wel, vond Dubbeldam. De ruiter had het paard groot gemaakt, maar De Sjiem had Dubbeldam nog veel groter gemaakt.

De vraag blijft wie de kampioen is. Paard of ruiter, auto of coureur?

Het mooiste van 2016 waren die twee spikes die zojuist woedend tegen de grond waren gekwakt. Eigendom van de sprintdiva, de nieuwe Fanny, die niet aan de absurd hoge verwachtingen had kunnen voldoen. Niet alleen vanwege dat pijntje in haar lies, ook omdat die duivelse Elaine Thompson net wél in supervorm naar Rio de Janeiro was gekomen.

Toen ze nog een meisje was, had ze wel eens zo’n woedeaanval. Maar dat was toen, dat was voorbij. Nu kende ze de laatste jaren ook louter succes. Ze was steeds het roofdier geweest, in Rio was ze de prooi. En ineens was ze niet de sprintster die hoogspanning als elixer zag, die het beste uit zichzelf haalde onder de hoogste druk. Ze verkrampte plots waar ze nooit verkrampt.

Het werd zilver en daar was Dafne Schippers niet voor gekomen. En daar lagen dus die twee racemuiltjes, zij moesten het ontgelden. En wat, als die eens konden praten…

Een goede plek in 2016 is er toch voor Verstappen vanwege zijn gebaar na dat belerende vingertje van Vettel. Het was zo’n  Italiaans gebaar, vrij vertaald: ‘Krijg lekker het heen en weer. In je Ferrari.’ Ook een hoogtepunt.