Bliksemcarrière op het strand leidt naar EK

Beachvoetbal Willem van der Steeg

Na pas net een maand met haar blote voeten in het zand gestaan te hebben, bevond Rosa Brak zich ineens in Portugal om de vaderlandse eer te verdedigen op het EK Beach Soccer. In Nazaré pakten de leeuwinnen van het zand de vijfde plaats door Tsjechië achter zich te houden. 'Ja, het is allemaal wel snel gegaan, maar dit smaakt naar meer.' Na afloop van haar eerste beachsoccertoernooi had de bondscoach kennelijk al genoeg gezien en volgde er een uitnodiging van de Beach Soccer Bond Nederland om mee te gaan naar het EK in Portugal dat van 5-7 juli plaatsvond in Nazaré.

Volgens de 23-jarige Utrechtse was het een unieke ervaring. ‘Ik speel voor Beachsoccer 030 uit Utrecht. We zijn een nieuw team en spelen pas sinds kort beach soccer. We kennen elkaar van het veldvoetbal bij Sporting ’70 uit Utrecht en spelen daar al jaren samen. Een tijdje terug vroeg iemand van de bond of we geen team wilden maken. Wij wisten niet wat we konden verwachten, is het voor de lol of is het serieus? Maar we hadden zoiets van: leuke overbrugging van de zomerstop van het veldvoetbal. Het bleek echter wel degelijk serieus te zijn en we komen nu uit in de eredivisie. We hebben er veel lol in, maar het is wel heel anders dan veldvoetbal en dat maakt dat het ook wennen is. Door het rulle zand is het heel zwaar en de bal stuitert alle kanten op in het zand. Daarom is het ook heel onvoorspelbaar, dus timing is belangrijk. Veel gaat daarom ook door de lucht, wat als verdediger wel mijn ding is. Het is een beetje als dat liedje van Herman van Veen: rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan.’

 

EK Beach Soccer

‘Dat ik meteen na mijn eerste toernooi voor de eredivisie werd geselecteerd voor het Nederlands team is natuurlijk ook wel apart en daarom ook heel gaaf. En dan sta je in één keer op een EK, in Nazaré, Portugal. We zijn daar vijfde geworden. Ik heb daar direct ook veel geleerd, zowel tactisch als technisch. Zo gingen we bijvoorbeeld het strand op om omhalen te oefenen. Ik dacht, dat is niks voor mij. Maar de bondscoach zei: dat gaan we gewoon doen. En dan zie je ook dat het lukt. Daarom valt er nog heel veel progressie te boeken als we meer gaan trainen, zowel met Beachsoccer 030 als met het Nederlands team. Nu hopen we één keer in de week te kunnen trainen op een beachsoccerveld in Lopik, maar door alle beslommeringen lukt dat niet altijd. Trainen is echter wel belangrijk. Het is een fysieke sport, want als dun sprietje word je vrij makkelijk aan de kant gezet. Conditioneel is het ook zwaar. Je moet namelijk bereid zijn om alles te geven. Dat betekent dat als je kapot bent, dat je dan toch nog doorgaat.’

 

Geen druk

De winnaar van het EK werd Rusland. ‘Die zijn ook wel heel goed hoor. In de poule verloren we met 7-2 van ze. Ik was ook echt onder de indruk van een van die speelsters. Er loopt daar een vrouw tussen die zowel op het veld, als in de zaal en op het strand in het nationale team heeft gespeeld. Zij schiet de ballen echt zó de kruising in. Onze andere poulewedstrijd was tegen Engeland, de kampioen van twee jaar geleden. Helaas verloren we net aan met 5-4. Al met al ben ik wel tevreden. Ik wist niet wat ik ervan moest verwachten en ik speelde tegen vrouwen die het al jaren doen. Daardoor had ik ook geen last van druk en ik liet het allemaal maar over mij heen komen. Het bleek ook wel een leuk en gezellig wereldje te zijn. We hebben bijvoorbeeld samen met de Zwitsers naar de WK finale gekeken van de Oranje Leeuwinnen.’
Het succes van de veldvoetbalvrouwen zorgde nog voor een bijzondere aankomst op Schiphol. ‘Wij vlogen ook de dag na de finale terug naar Nederland. Toen we op Schiphol aankwamen, stonden er best wel veel mensen te wachten bij de aankomsthal, die ook nog eens met ons op de foto wilden. Wij hadden zoiets van: huh, hoe kan dit! Later bleek dat veel mensen dachten dat wij de veldvoetbalsters waren door onze oranje kleding, hahaha.’

 

De smaak te pakken

Op de langere termijn ziet Rosa Brak wel wat er op haar afkomt. ‘Ik heb er nog niet echt over nagedacht wat ik nu precies wil. De combinatie met mijn studie en het veldvoetbal is wel een beetje lastig, maar aan de andere kant overlappen de seizoenen elkaar niet. Ik denk wel dat ik mij meer ga focussen op het beach soccer, want ik heb de smaak te pakken. Ik wil volgend jaar weer naar het EK en ik denk als we wat meer gaan trainen, dan kunnen we Engeland wel verslaan. Dat zou een mooi doel zijn.’

 


Beach soccer, ook wel strandvoetbal genoemd, is een variant van het gewone voetbal die op het strand of op los zand wordt gespeeld. Bij strandvoetbal worden veel technische trucjes gebruikt. Het zand voegt namelijk een andere dimensie toe aan de sport, want de bal maakt onverwachte capriolen op het zand. Een strandvoetbalveld is 28 bij 37 meter. Aangezien een veld van zand allesbehalve makkelijk bespeelbaar is, is de bal het grootste gedeelte van de tijd in de lucht, wat weer zorgt voor omhalen van de spelers en zweefduiken van de keepers.

Een wedstrijd bestaat uit drie keer 12 minuten.