Broodloper

Atletiek Column Pim van Esschoten 'Eindsignaal'

Staande op de Tower Bridge schiet hij ineens langs met vlotte tred. Pacemaker staat er op zijn shirt, hij voert een groepje aan dat mikt op een eindtijd van rond de 2 uur en 11 minuten in de grootse marathon van de wereld, die in London. Ooit was hij een jonge handballer uit Cothen, met aanleg voor hardlopen. Een belofte, iemand die ooit tot grootse daden in staat zou zijn.

Pim van Esschoten

Rond 2012 bereikte Koen Raymaekers zijn piek, met een fraaie 2 uur 10.35 in Rotterdam. Daarmee was hij vrijwel net zo snel als zijn roemruchte clubgenoot bij Hellas, Bert van Vlaanderen (2.10.27). Maar die ging wel twee keer naar de Olympische Spelen en pakte zelfs brons op de WK in 1993.

Raymaekers miste in 2012 die Olympische limiet. Dat zit hem nog dwars, dat hij nooit naar de Spelen is geweest. ‘En wat destijds zo’n pijn deed was dat een Spanjaard en een Noor die minuten achter me finishten, wél door hun federatie naar Londen werden gestuurd.’

Topsport is hard, onverbiddelijk. Maar sport geeft ook. Raymaekers ging trainen in Kenia, vanwege de hoogte en rode bloedcellen, en leerde daar zijn Florence kennen. Samen lieten ze er een huis bouwen met fabuleus uitzicht over de weidse Rift Valley. Geen Cothenaar met zo’n mooi uitzicht als hij. Inmiddels hebben ze twee zonen, Max Kiprob (5) en Jip Kipchumba (2) Raymaekers.

Inmiddels is hij 37 jaar en verdient zijn geld nog altijd met wegraces. Soms als haas, in Londen ingehuurd voor 21 kilometer. ‘Voor elke kilometer dat je verder loopt, krijg je een bonus,’ vertelt Raymaekers later. Hij komt tot 27 kilometer.

De broodloper van Londen zou nog graag één keer een marathon op hoog niveau willen lopen, na een voorbereiding zonder problemen (blessures) zoals vaak de laatste jaren. Eén keer nog in de buurt komen van die 2.10.35. In Berlijn wellicht, in september. ‘Ik heb daar nooit gelopen. En net als hier in Londen is het gewoon prachtig om in zo’n grote marathon te mogen lopen.’

Nee, hij is er nog niet klaar mee. Toch ziet hij ook uit naar het oppikken van iets nieuws. De bijzondere plek waarop zijn huis staat biedt gelegenheid voor paragliding, rafting en abseilen, voor fietsers en natuurlijk hardlopers. Misschien opent hij wel een campingsite voor de actieve vakantie. ‘Maar dat gaat niet samen met topsport, je kunt het er niet bij doen.’

En voorlopig blijft hij nog wel even die hardloper die je zomaar, op bezoek in Londen, voorbij ziet vliegen over de Tower Bridge.