Collectieve offday funest tijdens Olympische Spelen

Handbal Roberto Cancian

Een week na de teleurstellende uitschakeling van de Nederlandse handbaldames bij de Olympische Spelen in Tokio blikt international Laura van der Heijden terug en kijkt ze ook direct vooruit naar de competitiestart met haar club Borussia Dortmund. ‘Ik heb niet heel lang vrij gehad, een weekje maar. Toch is het lekker om weer te beginnen met trainen’, geeft de 31-jarige Amersfoortse aan.

De oud speelster van LHV in Leusden vertrok afgelopen donderdag alweer richting Dortmund nadat ze vorige week vrijdag nog werd gehuldigd met alle olympiërs op het strand van Scheveningen. ‘Vooraf hadden wij natuurlijk meer verwacht van de Olympische Spelen. Tegen een goed spelend Frankrijk hadden wij in de kwartfinale een collectieve offday. Slecht spel van ons werd genadeloos afgestraft. Wij liepen verdwaasd over het veld en vroegen ons af hoe dit kon’, geeft Laura van der Heijden aan. Grootmacht Frankrijk, dat vijf jaar terug bij de Olympische Spelen in Rio de Janeiro met 24-23 won in de halve finale van Nederland, was nu uiteindelijk met 32-22 veel te sterk voor de Oranje vrouwen.

Het werd zodoende niet het toernooi waar vooraf zo naar werd uitgekeken. ‘De omstandigheden waren natuurlijk al heel anders waardoor het al een heel ander soort toernooi werd. Je speelt de wedstrijden in een lege hal en moet de energie puur uit jezelf halen waar je normaal nog wel eens wordt opgezweept door het publiek’, geeft de rechter opbouw speelster aan die afgelopen seizoen ongeslagen kampioen werd met haar club Borussia Dortmund.

Waar een aantal internationals stopten na de Olympische Spelen, moet Laura van der Heijden daar nog lang niet aan denken. ‘Ik kan geen dag zonder handbal, dat ben ik zo gewend. Bij Dortmund trainen we vaak twee keer per dag maar dat zal nu in de opbouwfase wel rustig opgestart worden. Daar is al over gesproken met de trainer.’

Toch wacht op 28 augustus aanstaande het duel voor de Supercup tegen Bietigheim. ‘Bij die club heb ik gespeeld voordat ik naar Siofok in Hongarije ging. Een leuk weerzien met veel oude bekenden’, kijkt ze al vooruit.

 

Positiviteit

De vader van Laura van der Heijden gaf in een eerder interview aan dat zijn dochter voor hem en zijn vrouw al goud had en dat ‘alleen’ nog moest ophalen in Japan. ‘Zij hadden gehoopt dat ze me later pas zouden zien in Nederland, dat we daar met de Nederlandse ploeg verder waren gekomen. Ze gaan bij andere toernooien altijd mee maar nu moesten ze thuis voor de televisie kijken. Vaak in de nacht de wekker zetten’, geeft Van der Heijden aan.

Waar Nederland in de groepswedstrijden prima presteerde, was het in de kwartfinale snel klaar. Het uitvallen van Lois Abbingh speelde wellicht een rol, de kwaliteit van de Franse vrouwen gooide daar nog een schepje bovenop. Dat er veel beperkingen waren vanwege de coronamaatregelen, dat wist Laura van der Heijden voordat ze naar Japan afreisde. ‘In Chiba zaten wij voornamelijk in het hotel, alleen voor de trainingen gingen wij eruit. De bedoeling was dat je zoveel als mogelijk op je eigen etage moest blijven, alleen voor het eten ging je naar andere etages. Dat moest dan met de trap zodat de kans zo klein mogelijk was dat je andere atleten in de lift zou treffen.’ Het was een tijd van trainen, rusten, slapen en heel veel gezelschapsspelletjes doen. ‘Wij hadden van alles mee en het voordeel was ook dat ik met ploeggenoot Danick Snelder op een kamer zat. Wij delen de kamer tijdens toernooien al ongeveer tien jaar en weten goed wat wij aan elkaar hebben.’

Eenmaal in het olympisch dorp was er wat meer bewegingsvrijheid voor de handbaldames. ‘Op een zondag speelden wij onze eerste wedstrijd, de woensdag ervoor gingen wij naar het olympisch dorp. Het gevoel was wel mooi, zeker wanneer je de olympische ringen ziet waar menig foto wordt gemaakt. Op beide plekken was het uiteindelijk goed maar wel natuurlijke rustiger dan bijvoorbeeld bij de Olympische Spelen in Rio de Janeiro waar je gezamenlijk met andere sporters ook in de lounge kon kijken. In Tokio mocht dat niet.’

Dat was jammer maar de grootste pijn zit nog steeds in de uitschakeling. ‘Daar kwamen we voor en daar hebben we een tijd lang alles voor opzijgezet. Je weet dat je minder mag maar je wilt in het Olympisch toernooi zo ver als mogelijk komen. Dat is helaas niet gelukt.’

 

Champions League  

De focus van Laura van der Heijden is nu op haar club Borussia Dortmund. ‘Ik ben er nu ruim een half jaar en heb een contract voor anderhalf jaar. Wat er na het seizoen gebeurt, dat zie ik dan wel weer’, geeft Laura van der Heijden aan. Bij Borussia Dortmund treft ze een aantal nieuwe speelsters aan, toch blijft het doel duidelijk. ‘De titel prolongeren en zien wat er mogelijk is in de Champions League waar we vanaf september in uitkomen.’

Het is zaak het juiste ritme weer te vinden zodat de nare smaak van de Olympische Spelen snel weggespoeld kan worden. ‘Het dubbele gevoel zal nog wel even blijven. Heel goed spelen tijdens de Olympische Spelen en dan één wedstrijd waarin dat niet gebeurt en het plots klaar is. Bij Dortmund gaan we het weer lekker oppakken en wanneer er tijd over is, dan pak ik graag nog een studie op.’ Welke dat zal zijn, dat ziet de in eerder stadium al als SPH studerende handbalster wel in een later stadium. ‘Eerst weer lekker handballen. Laat het seizoen maar beginnen.’