Dagboek Tour de Schalkwijk 2018 (6, slot)

Wielrennen Hans van Echtelt

‘De 49e Tour de Schalkwijk zit er weer op. Een waardige slotdag waarbij de gele truidrager Jens Grotenbreg zijn leidende positie nog eens bevestigde door de laatste tijdrit op zijn naam te brengen.’ Journalist Hans van Echtelt volgt het jaarlijkse wielerevenement voor de jeugd in zijn woonplaats Schalkwijk, vandaag voor het laatst.

Het gevolg was natuurlijk dat hij met zijn ploegleiders, sponsors en naaste familie in het kroost van de Schalkwijkse wetering sprong om dit prachtige succes extra luister bij te zetten. Het is immers zijn laatste Tour, volgende jaar zal Jens ontbreken in de jubileumtour, de vijftigste in de roemrijke historie van dit dorpse wielerevenement.

Misschien was het echte hoogtepunt van deze slotdag wel de ereronde die de geblesseerde Sjoerd Middelweerd tijdens de tijdrit mocht rijden, gevolgd door alle ploegleiders. Een mooi teken van solidariteit, typerend voor de sfeer van de Tour de Schalkwijk. Voor mezelf was het een emotioneel moment toen kleinzoon Guus die gedeeld vierde werd in de laatste tijdrit, op het podium van De Brink mocht komen met de voltallige ploegleiders omdat hij door hen uitgeroepen was tot de meest favoriete renner.

Foto: familie van Echtelt

Het gebeuren na afloop op De Brink is altijd aan waar dorpsfestijn waarin alle renners een prijs in ontvangst mogen nemen: van ‘scheet van de week’ tot ‘de meest vrolijke deelnemer’. De nummer 49 van deze Tour, Mees van Dijk, kreeg een blauwe ere-trui vanwege het jaarnummer van deze Ronde. Ook de winnaar van het ploegenklassement kreeg een extra vermelding van speaker Henk van Gestel, die meteen alle dopinggeruchten rond de winnende Stokmanploeg kon wegnemen. De ploeg bleek te veel ijsjes te hebben genuttigd, hetgeen de te hoge suikerwaarde in het bloed van de renners verklaarde. Een mededeling die met hilariteit werd begroet.

En zo kon de speaker na vrijwel 85 uur lang verbaal de aandacht van het publiek gevangen te hebben, ook zijn slotwoorden uitspreken. Dat gebeurde niet nadat hij door Tourdirectie in de bloemen was gezet en bedankt voor zijn niet geringe inbreng. Toen zat de 49ste editie van de Tour de Schalkwijk er echt op, waarbij de weergoden de 110 renners uiterst gunstig gezind waren geweest. Voor mezelf was het een bijzonder gevoel om na de prestatie van mijn zoon in de Tour van 1982 dit keer de verrichtingen mijn kleinzoon van dichtbij te mogen volgen, een mooie ervaring.