De beste elementen uit drie sporten

Pickleball Robert Jan van der Horst

Tik, tik, tik, tik. Het geluid van balletje op triplex komt je van verre tegemoet. Fietsend over het Maarschalkerweerdpad, onder station Utrecht Lunetten door, richting de Uithof, komt het geluid steeds dichterbij. Tik, tik, tik, tik. Zo’n vierhonderd meter verder zien de ogen wat de oren al hadden gehoord. Bedrijvige sporters met iets dat lijkt op een batje in de hand, slaan een balletje over het net dat op de grond staat.

Ze doen dat op een geasfalteerd veldje bij de fusieclub VSC (een fusie tussen de voetbalclubs Velox, SVVU en Celeritudo), dat vroeger een handbalveld was. Op de omheining rond het veld hangt een bord: ‘Pickleball’.

Zou dat het zijn? Als dat al zo is: nooit van gehoord. Internet brengt uitkomst. Wat blijkt, pickleball is misschien wel de jongste sport in Nederland. Meegenomen van verre streken. Zoals voetbalcoach Guus Hiddink rond 2002 padel in ons land introduceerde nadat hij coach was geweest bij de Spaanse clubs Real Madrid en Real Betis, ook al een racketsport. Hij zag het – toen in dienst bij PSV – als een ideale uitlooptraining voor zijn spelers en liet op trainingscentrum De Herdgang in Eindhoven een padelbaan aanleggen.

Bart de Baere is net zo’n pleitbezorger, maar dan van pickleball. ‘Ik was in 2016 met mijn moeder op familiebezoek in Canada. Daar werd ik meegenomen naar pickleball; ik was direct verliefd op deze sport. Het zal er mede mee te maken hebben dat ik een racketfanaat ben. Maar ik werd ook getroffen door de manier waarop de mensen met elkaar omgingen. Dat moet in Nederland toch ook kunnen, dacht ik bij terugkomst.’

Tennis, badminton, het stroomt bij De Baere (55) als bloed door de aderen. Dat kwam goed uit, want pickleball is een mooie combinatie van die twee racketdisciplines. ‘Ook elementen van tafeltennis schijnen er in te zitten, maar met die sport heb ik niet zoveel. Dus daar kan ik niet zo over oordelen.’

 

Irritant geluid

Tik, tik, tik, tik. Zo klonk het medio 2016, na terugkomst van De Baere in Utrecht, op het speelveldje annex basketbalveld aan Zevenwouden in Lunetten. Een doordringend en voor een enkeling irritant geluid. ‘Ik was bij terugkomst zo enthousiast dat ik direct met pickleball wilde beginnen’, aldus De Baere. ‘We kalkten de lijnen op de ondergrond, ik trommelde wat mensen op en we gingen aan de slag. We speelden dan zo’n 2,5 uur en ik kon me wel voorstellen dat het geluid, weerkaatst door de aanpalende appartementengebouwen, voor overlast zorgde. Toen ben ik op zoek gegaan naar een alternatief.’

Dat werd dus gevonden op een onbenut hoekje op de accommodatie van VSC. Van het geasfalteerde voormalige handbalveld konden vier picklebanen wordt uitgezet. Dat gebeurt steeds in het voorjaar, in 2019 was dat medio april. In de winter wordt er ook gespeeld, maar dan indoor in Sportzaal De Speler aan de Thorbeckelaan.

Het veld van pickleball heeft de belijning en de omvang van een badmintonveld, dat houdt bij VSC in dat Pickleball Utrecht vier velden kan uitzetten. Die heeft het ook nodig omdat de club nu achttien leden telt. Niet veel natuurlijk. Maar daar proberen De Baere c.s. verandering in te brengen. Door de publiciteit te zoeken, door het geven van clinics of door het ophangen van een bord aan een hek. ‘Sommigen van onze leden vroegen zich af of dat laatste wel zou helpen. Maar zie, zo ben jij toch ook attent gemaakt op het bestaan van onze sport.’

Alle beetjes helpen, wil De Baere maar zeggen. De enthousiaste voorvechter van het pickleball probeert zijn gesprekspartner te overtuigen met filmpjes van kampioenschappen ‘over de plas’ en het zojuist met veel succes gehouden tweejaarlijkse internationale toernooi in het Topsportcentrum in Almere.

Wat in die beelden opvalt, is dat de sport tot op hoge leeftijd lijkt te kunnen worden gespeeld. Is pickleball daarmee het bridge onder de racketsporten? ‘Als je dat zo wil zeggen, prima. Wij hebben in Utrecht achttien leden, en die zijn, gemiddeld genomen, niet meer zo heel jong. Maar het is een sport waarin je altijd in beweging bent en die goed is voor de hand-oog-coördinatie. Met een racket – bij pickleball een paddle genaamd, gemaakt van kunststof dat bij balcontact klinkt als triplex – , een balletje en een net kun je spelen. Wij sporten nu op een ondergrond van asfalt, maar een hardcourtbaan zou ideaal zijn.’

 

Geen arbiter

Pickleball Utrecht traint op de dinsdagavond van 19.30 uur tot ongeveer 22.00 uur. Het enthousiasme en plezier bij de sporters is groot. In een eerdere sportieve carrière hadden ze overwegend een achtergrond als tennisser, badmintonner of tafeltennisser. Eén van de pickleballers: ‘Het is een combinatie van de beste elementen uit die drie sporten, schrijft u dat maar op.’

Scheidsrechters zijn er in geen velden of wegen te bekennen bij het pickleball. Het zegt iets over de manier waarop de sporters met elkaar omgaan. De Baere: ‘Alleen bij heel grote en belangrijke toernooien kan wel eens om een arbiter worden gevraagd. Maar alleen als iemand de waarneming van een ander niet geheel vertrouwt. Maar dat is heel zeldzaam en die scheidsrechter is er dan – net als bij tafeltennis – ook nog alleen maar voor de puntentelling.’

Tik, tik, tik tik. Zo klinkt het nog de hele zomer door op het geasfalteerde veld van VSC. Bij – lichte – regen, zonneschijn en bij – maximaal – windkracht drie. ‘Anders waait het lichte balletje alle kanten op. Maar ook windkracht drie heeft zo z’n gradaties’, weet De Baere. In de loop van de avond gaat de wind meestal liggen. Dan kan het best nog wel windkracht drie zijn, maar als je aan de onderkant daarvan zit, kan er gewoon pickleball worden gespeeld. En bij twijfel over het doorgaan, bellen we gewoon even.’

En hoort u, op dinsdagavond fietsend over het Maarschalkerweerdpad ‘tik, tik, tik, tik’ dan weet u voortaan ook dat er pickleball wordt gespeeld.

Meer (algemene) informatie: www.pickleballholland.nl of Bart de Baere: bartdebaere84@gmail.com.