De liefde voor vv Hoogland blijft voorop staan

Voetbal Robert Jan van der Horst

De naam Koller loopt als een rode draad door de geschiedenis van de dorpsclub die op 1 juni 1946 werd opgericht en dus binnenkort het 75-jarig bestaan viert. Zoals Hoogland als een rode draad door de familie Koller loopt. De familie staat misschien wel model voor het Hoogland anno nu: dienstbaar en onbaatzuchtig in de weer voor hún club die na een prestatieve explosie in tijd van tien jaar doorstootte van de vierde klasse naar de derde divisie.

Er staat geen gebouw op Sportpark Langenoord aan de Sportlaan of Gijs Koller heeft er de hand in gehad. Op de inmiddels gepensioneerd timmerman (76) kon vv Hoogland altijd een beroep doen. En nu nog. ‘Ze hoeven maar te bellen en dan kom ik.’

‘Dat typeert de dorpsclub’, zegt Koller. ‘We kunnen altijd wel mensen vinden voor de klussen die gedaan moeten worden. We hebben eigenlijk nooit een tekort aan vrijwilligers. Er heerst een enorm saamhorigheidsgevoel. Iedereen is bereid zich in te zetten voor hún Hoogland. Het is een gezellige vereniging bovendien. Vermaard zijn onze feesten zoals de vrijwilligersavond en de seizoenafsluiting. De Derde Helft is inmiddels ook ingeburgerd, daar komen zelfs leden van andere clubs uit de omgeving op af.’

 

Geen IJsselmeervogels of Spakenburg

Gijs Koller werd geboren op 15 mei 1945. Hij groeide op een boerderij op aan de ‘andere kant’, de Bunschotense kant, van de snelwegA1. ’Ik was vijftien jaar oud toen ik met voetballen begon. Mijn sociale leven en school speelden zich af in Hoogland. Zodoende geen IJsselmeervogels of Spakenburg voor mij.’

Koller rondde eerst de ambachtsschool af en begon direct daarna als timmerman bij Schoonderbeek. ‘Bij die aannemer werkten vier jongens die al lid waren van Hoogland. Ze vroegen me of voetballen ook niet iets voor mij was. Wellicht, denk ik achteraf, dat ze een handig iemand zochten want ik was geen uitzonderlijk talent. Dat hebben ze dan goed gezien, want sinds 1960, het jaar dat ik lid werd, ben ik bij elk bouwproject betrokken geweest.’

Zoons Frank en Rolf Koller vindt echter dat zijn vader zichzelf tekort doet als hij het over zijn eigen kwaliteiten heeft. ‘Gijs was een snelle, stugge en felle back. Als je tegen hem speelde had je een slechte middag. Hij heeft niet voor niets zeven jaar in het tweede elftal gevoetbald en zat ook nog een paar keer bij het eerste elftal.’

Zijn laatste wedstrijd voor Hoogland staat Gijs Koller nog helder voor de geest. ‘Ik was 43, het was een thuiswedstrijd, en werd uit het veld gehaald. Voor mij in de plaats kwam mijn zoon Frank die toen 15 jaar was. Een complete verrassing. Ik wist nergens van. Voor mij de móoiste wissel ooit.’

 

Tweede generatie

Met Frank en Rolf is de tweede generatie Koller een feit. Frank (46):  ‘Ik was redelijk getalenteerd, doorliep alle jeugdselecties. Toen ik 17 was mocht ik voor het eerst meedoen met het eerste elftal in de wedstrijd ter gelegenheid van de opening van de tribune (tegen Hooglanderveen), die mijn vader mede heeft gebouwd. Dat deed me wel wat. Verder dan een paar vriendschappelijke wedstrijden en enkele invalbeurten in de competitie ben ik niet gekomen. Blessures speelden daarin een rol, maar ik had daar zelf beter mee om moeten gaan door wat meer aan m’n fysiek te doen en had wellicht een paar feestjes over moeten slaan.’

Bijna als vanzelfsprekend is Frank Koller als vrijwilliger actief voor Hoogland. Zo is hij verschillende jaren jeugdtrainer en leider geweest en is nu namens Hoogland de contactpersoon voor het partnerschap met Ajax, Betaald Voetbal Organisaties (BVO’s) en de KNVB als er wordt gescout naar talent bij vv Hoogland. Daarnaast helpt hij mee in de interne scouting.

Andere zoon Rolf (42) schopte het, verdeeld over twee periodes, tot zes jaar in de hoofdmacht van de club. ‘Ik kijk er te weinig op terug. Maar nu er naar gevraagd wordt, ben ik toch wel trots. Ik stroomde vanuit de jeugd op m’n 17e direct door direct door naar het eerste. Een paar jaar later was ik een zeer jonge aanvoerder. Ik had minder techniek dan Frank, dat moest ik compenseren met hard werken.’

Rolf maakte als enige een uitstapje naar een andere club. Vader Gijs: ‘Toen Rolf bij Hoogland vijf jaar in het eerste had gespeeld zocht hij zijn sportieve uitdaging elders. Hij is toen naar AFC Quick 1890 gegaan dat toen afwisselend in de tweede en eerste klasse speelde. Uiteraard ging ik vaak bij hem kijken. Na acht seizoenen kwam hij terug en heeft toen nog één jaar bij Hoogland in het eerste gespeeld. Rolf: ‘Na het selectievoetbal – in totaal 14 jaar – ben ik gestopt.’

 

Derde generatie

Met de kinderen van Frank en Rolf is ook de derde generatie actief bij vv Hoogland. Nick (20, speelt in O23), Sem (16, speelt in J017-1), zonen van Frank, zijn vertegenwoordigt in selectieteams terwijl de jongste telg Jim (14) al ruim vijf jaar voor de jeugdopleiding van Vitesse (BVO) uitkomt. Frank Koller: ‘Maar hij is begonnen bij Hoogland. Jim is getalenteerd en doet het heel goed op dit moment maar er is nog een lange weg te gaan waarin alles snel kan veranderen.’

Van de drie kinderen van Rolf zijn er momenteel twee actief bij de vereniging: Giel (14) speelt met veel plezier bij de JO14-4. Sam (7) speelt in de JO8-3 en dochter Mila (15) voetbalde één jaar bij de meisjes (ME1) maar heeft zich toegelegd op dansen. Helaas is het eerste seizoen van Sam, wegens het coronavirus in het water gevallen. ‘Bij de JO14-4 ben ik overigens al enkele jaren onderdeel van begeleiding’, vult Rolf Koller aan.

Bij alles wat de familie Koller doet, blijft de liefde voor vv Hoogland blijft voorop staan. Er waren tegenslagen en er was voorspoed. In het verleden en in het heden. Zowel privé als bij de club. Gijs Koller: ‘We hebben ooit brand gehad in de kantine en toen hebben we met de leden de schouders eronder gezet en de zaak weer opgebouwd. Dat was een nare ervaring. Aan de andere kant, we hebben onlangs ons 50-jarig huwelijksfeest in kleine kring buiten in de tuin kunnen vieren, een hoogtepunt natuurlijk.’

Een ander hoogtepunt is de bouw van de tribune die in 1992 werd opgeleverd. ‘Daar kijk ik met het meeste plezier en met trots op terug. Met ongeveer vijftien man, onder leiding van Bertus van Hamersveld, hebben we toen iets heel moois gepresteerd. Maar we hebben meer gedaan met de mannen van de materiaalcommissie zoals de verbouw en uitbreiding kantine en de afbouw van de nieuwe kleedkamers.’

 

Iets te hoog

Waar vv Hoogland over tien jaar staat, willen we tot slot weten? ‘Ons eerste speelt in de derde divisie, maar als je reëel bent, is dat iets te hoog’, denkt Frank. ‘Een stabiele hoofdklasser, dat zou mooi zijn. Doordat we zo snel zijn gegaan, heeft de jeugd de aansluiting met ons topteam gemist. Ik denk dat we met een goed plan die kloof moeten zien te dichten, zodat we met veel eigen jongens op niveau kunnen voetballen. Al is dat makkelijker gezegd dan gedaan.’

Vader Gijs is al net zo realistisch. ‘We moeten geen gekke dingen doen. Het gemoedelijke en gezellige karakter behouden, dat vind ik belangrijk. Als we financieel een gezonde club blijven dan zie ik de toekomst met vertrouwen tegemoet.’

Maar het liefst willen ze eerst weer eens naar wedstrijden kunnen kijken bij de (klein)kinderen en Hoogland 1 en daarna een biertje drinken bij de club. Dat gemis is groot. Frank. ‘En zelf weer de wei in met de 35+voetballers.’Dan, met een knipoog: ‘Het wordt tijd dat Rolf ook mee gaat doen. Hij heeft er in elk geval de leeftijd voor. En het niveau ook wel, denk ik.’