Enthousiasme voor volleybal en de nazit groot bij VLERK

Volleybal Robert Jan van der Horst

Vlechten Los En Rennen Kreng, afgekort tot VLERK, ofwel de Utrechtse LHBT-volleybalvereniging. En wat die afkorting nou weer betekent? Lesbisch, Homo, Biseksueel en Transgender. VLERK homovolleybal Utrecht, staat kortweg op de site te lezen. Sinds 1 februari 1995 staat de club als zodanig geregistreerd bij de Nevobo.

‘Eigenlijk ontstaan uit een recreantengroep die via het COC – de landelijke belangenorganisatie voor LHBT’ers – afdeling Utrecht wat serieuzer een balletje wilde slaan’, aldus Hans Koolen (60), secretaris van VLERK, tevens contactpersoon voor de media.

Koolen werd lid in 2004, een jaar voordat Utrecht gastheer was van de Eurogames, de Europese Spelen voor LHBT’ers. ‘Het was een mooie reden om weer eens met de sport bezig te zijn. In Tilburg heb ik in mijn jeugd wel gevolleybald, dus ik was niet onbekend met de sport. Toen ik bij VLERK kwam, hadden we ruim veertig leden, dat is inmiddels gezakt tot net dertig. We kunnen wel wat aanwas gebruiken, ja.’

 

Trainen

Logo

Het is deze woensdagavond – de trainingsavond van VLERK – in sporthal Galgenwaard dat er met groot enthousiasme en veel plezier wordt getraind op drie van vier beschikbare velden. Er is een opkomstpercentage waar menig trainer – in welke sport dan ook – jaloers op zou zijn. Dertig van de naar schatting 32 leden zijn aanwezig – bijna 95% – het zegt veel over de betrokkenheid van de leden.

Maar het blijft niet alleen bij trainen voor de leden van VLERK. Er wordt ook nog gespeeld in competitieverband, alleen niet op prestatief niveau. Eén mannenteam (op B-niveau), één vrouwenteam (D) en een mixed-team (D) doen mee aan de recreantencompetitie van de NeVoBo regio Utrecht. Daarnaast zijn er drie teams die meedoen aan de Homocompetitie in Utrecht, die net als de recreantencompetitie zesmaal per jaar wordt georganiseerd. Tevens worden het jaar door ook talloze buitenlandse toernooien georganiseerd door mondiale zusterverenigingen. Koolen: ‘Zo ben ik zelf al eens in Montreal, Barcelona en Düsseldorf geweest en één van onze samengestelde teams was op 13 oktober bijvoorbeeld nog in Kopenhagen.’

Denk overigens niet dat het uitsluitend LHBT’ers zijn die wekelijks een balletje slaan in Galgenwaard en voor de nazit aanschuiven in De Heksenketel, het horecagedeelte van de sporthal. ‘We hebben ook een, voornamelijk, hetero-vrouwenteam’, aldus Koolen. ‘Zij zijn er in 2014 bijgekomen. Volleybalvereniging BONI, dat z’n oorsprong vond in het Bonifatius College in Utrecht en de competitieduels afwerkt in Galgenwaard – kampte in die periode met een wachtlijst en wij hadden een veld over. Vervolgens hebben we VV BONI benaderd en sinds die tijd spelen de vrouwen hier met veel plezier. Het loste tevens hun ‘probleem’ met de wachtlijst op.’

 

Verbondenheid

Met voorzitter Manita Gobbens (47), die voor het derde seizoen preses is en voor het negende jaar lid van VLERK, praten we vooral over de reden om lid te worden van een homo-sportclub. ‘Op de eerste plaats is het gezond. Op aanraden van mijn vriendin, die zelf zwemt bij NAT Utrecht, ben ik hier terecht gekomen. Ik was net gestopt met roken en dus was extra gemotiveerd om meer te gaan bewegen.’

 

‘Ik ben hier niet in de minderheid.
Bovendien hoef ik hier niet
nóg een keer uit de kast te komen.’

 

Gobbens, geboren in het Brabantse Etten-Leur, speelde, net als Koolen, in competitieverband in Tilburg. ‘Maar daar kennen we elkaar niet van.’ Het is vooral de sfeer, de onderlinge verbondenheid, die Gobbens zo aanspreekt bij VLERK. ‘Ik ben hier niet in de minderheid. Bij een homo-sportvereniging lijkt het alsof de wereld andersom is. Alsof homo de norm is en niet hetero. Bovendien hoef ik hier niet nóg een keer uit de kast te komen. Niet dat ik daar moeite mee heb. Op mijn werk weet ook iedereen dat ik lesbisch ben, maar het speelt wel mee. Door de aanwas van de BONI-speelsters een paar jaar geleden hebben we meer hetero vrouwen dan lesbische. Dat is alleen maar goed voor de integratie.’

Ook Gobbens zou graag zien dat VLERK in ledental groeit. ‘We hebben immers nog een veld over. ‘ Desondanks werpt de club wel een kleine drempel op. ‘Bij voorkeur nemen we bij de mannen geen beginners aan, terwijl dat bij de vrouwen wel het geval is.’

En degenen die aan die criteria voldoen kunnen twee keer gratis meetrainen. ‘En na een periode van drie maanden als aspirant-lid, beslissen onze trainers of deze leden ook, wat spelniveau betreft, bij VLERK passen’, aldus secretaris Koolen.

 

Naam

Blijft toch de brandende kwestie van de niet alledaagse naamgeving. We zijn het er over eens dat iemand ooit bij een biertje zoiets moet hebben geroepen. Koolen: ‘Mid-jaren negentig was het voor mannen mode om lang haar te hebben. Waarschijnlijk heeft iemand een opmerking in die richting geplaatst en zo is dat onze naam geworden: Vlechten Los En Rennen Kreng.’

Vier specifieke gay-sportverenigingen telt Utrecht: naast VLERK zijn dat NAT Utrecht (zwemmen), Gay Squash en sportclub Pink Condition. En dat in een studentenstad waar het percentage LHBT’ers geschat wordt op ruim tien procent van de 350.000 inwoners tellende stad. ‘Dat is inderdaad niet veel’, weet Koolen. ‘Aan de andere kant, we hebben ook maar twee gay-kroegen in de stad, Café Kalf en de Bodytalk. Daarnaast worden er veel evenement georganiseerd.’

 

‘We kunnen wel wat aanwas gebruiken, ja.’

 

Naast de trainingen in Galgenwaard organiseert VLERK in juni, juli en augustus, als het indoorseizoen voorbij is, ook Parkvolleybal in het Utrechtse Wilhelminapark van 20.00 – 22.00 uur. Of wordt er in de zomermaanden, op maandagavond, beachvolley gespeeld bij sporthal Zuilen. Verder is VLERK, behalve bij de Nevobo, aangesloten bij de EGLSF (Europian Gay & Lesbian Sport Federation). Voor meer informatie: www.vlerk-utrecht.nl. Lid worden: vlerkutrecht@gmail.com