FC Utrecht is het helemaal kwijt; 1-3 verlies van Groningen

Voetbal Hans van Echtelt

Hoe belabberd kan je aan een wedstrijd beginnen. Binnen enkele minuten met 0-1 achter via een onnodige penalty, veroorzaakt door doelman Fabian de Keijzer die een slechte uittrap produceerde en daarna een overtreding veroorzaakte. Door ingrijpen van VAR-arbiter Kevin Blom ging de bal alsnog op de stip en het onheil was geschied.

Dit was het voorteken van een wedstrijd die een parodie op voetbal leek. Bij FC Utrecht was vrijwel alles op toeval gebaseerd zodat een koelbloedig verdedigend FC Groningen simpel overeind bleek en binnen tien minuten via Michael de Leeuw de 0-2 op het scorebord bracht.

Dat het vlak na rust toch nog 1-2 werd, berustte ook weer op louter toeval. Doelman Peter Leeuwenburgh verkeek zich op een inzet van Bart Ramselaar waarna de bal in de verste hoek caramboleerde. FC Utrecht richtte zich een beetje op maar verder dan enkele kopkansen kwam de ploeg niet. Het wachten was op de knock-out van FC Groningen, die in de 89ste minuut kwam via Strand Larsen die de noordelijke formatie in veilige haven bracht. Zelfs acht minuten blessuretijd mochten geen soelaas bieden, een deel van het publiek was toen trouwens al onderweg naar huis.

Bij dat beeld van die weglopende ontgoochelde fans gingen mijn gedachten uit naar 27 mei 2001 toen het publiek minutenlang dansend en swingend het stadion verliet. Destijds had FC Utrecht dezelfde opponent FC Groningen met liefst 6-0 vermorzeld en daarmee Europees voetbal veiliggesteld. Het was een middag om nooit te vergeten, maar deze kille dag in Galgenwaard mag zo snel mogelijk uit de geschiedenisboeken gestreept worden. De conclusie is simpel: FC Utrecht is het helemaal kwijt.