Fraaie zilveren medaille Dylan van Baarle na slopend WK

Wielrennen Redactie

Een zilveren medaille op het WK. Daar zal Dylan van Baarle enkele weken geleden niet van hebben durven dromen. De wielerprof uit Veenendaal, die de meeste tijd van het jaar resideert in Monaco, moest het EK laten schieten vanwege een pijnlijke heup, opgelopen door een val in de Vuelta. Maar op het slopende parcours in Vlaanderen hield hij 270 km stand. De wereldtitel was buiten beeld, die ging net als vorig jaar naar Julian Alaphilippe.

De Fransman verdiende de regenboogtrui ten volle. Hij probeerde als enige van de topfavorieten verschillende malen weg te komen en had 17 km voor de finish succes op de Antoniusberg. Achter hem reageerden slechts vier renners, Dylan van Baarle, de Belg Jasper Stuyven, de Amerikaan Neilson Powless en de Deen Michael Valgren. De rest, met onder meer Mathieu van der Poel (‘kwam niet echt in mijn ritme’) en Wout van Aert, liet het lopen, waarschijnlijk omdat ze niet meer konden.

Alaphilippe verslapte niet en kwam onbedreigd solo aan. De vier mochten strijden om de twee overgebleven medailles. Van Baarle passeerde in extremis op de licht omhoog lopende Geldenaaksevest nog Stuyven (vierde) en Valgren die het brons pakte.

Het zilver van Van Baarle was de eerste Nederlandse medaille bij de elitemannen sinds 24 jaar. In 1997 won Leon van Bon brons.

 

Vrouwen geen team

Het zilver van de Nederlandse vrouwen in de wegwedstrijd zaterdag leidde tot veel chagrijn binnen de ploeg. Een ploeg die getalsmatig sterk was met acht rensters maar er ook kwalitatief bovenuit stak. De talrijke korte klimmetjes in het bijna 160 kilometer lange parcours waren echter niet selectief genoeg waardoor de Nederlandse tactiek was om al vroeg de koers hard te maken. Daar kwam weinig van terecht omdat er onvoldoende samenwerking was. De regie ontbrak, net als het sprinterstreintje voor Marianne Vos die in de straten van Leuven niet langs de Italiaanse Elisa Balsamo kwam. Het betekende voor Vos dat ze  voor de zevende maal genoegen moest nemen met WK-zilver – zesmaal individueel plus een keer in de ploegentijdrit.

Het ‘verloren’ goud – na vier wereldtitels op rij – hakte er in bij de oranje vrouwen. Van Vleuten bijvoorbeeld, die zelf de ene aanval na de andere had ondernomen, hield zich voor de camera van de NOS in, maar haar lichaamstaal sprak boekdelen. ‘Voor Marianne schaam ik me de ogen uit de kop. Als je terug kijkt naar de sprint hoe dat gaat, dan denk je ook, dat moet beter. Echt superzonde.’

Wereldkampioene tijdrijden Ellen van Dijk liet zich in soortgelijke bewoordingen uit. De Woerdense had zich in de finale eveneens uit de naad gereden en noemde de tweede plaats een ’enorme teleurstelling’.

De WK wielrennen op de weg die afgelopen weekeinde uitgroeiden tot een waar volksfeest brachten Nederland in totaal zes medailles. Italië won het meeste goud, drie keer.

 

Martijn Budding

Veenendaler Martijn Budding haalde het podium van de 44ste Dorpenomloop in Rucphen. De renner van BEAT Cycling werd derde. De koers werd gewonnen door de Belg Elias Breussegem.