Fred

Column Pim van Esschoten 'Eindsignaal'

Ook over Wilco Kelderman zou iets zijn gezegd. Dat het nog mis ging in die laatste kilometers op die gruwelijke Angliru. Voor hem was de brug over bij Douwe Egberts al te veel, zou hij misschien zeggen. Natuurlijk zou het vooral over voetbal gaan. Over Oranje en die fantastic game tegen de Bulgaren. Het kan nog, zou hij zeggen. Hoe dan, zouden we vragen. En dan zou hij vast nog een oude doos hebben geopend met een of ander sterk verhaal. Hij was er zelf nog bij, nota bene.

Pim van Esschoten

Het zou over de chaos bij Ajax gaan en hoe geweldig Feyenoord alles op orde heeft. Het zou zeker over FC Utrecht gaan. Verdulleme, als die verlenging in St. Petersburg er niet was geweest met het verlies in Groningen als gevolg, nou… dan hadden we dus wel bovenaan gestaan. Met Feyenoord dan. Maar die voetballen vanaf deze week Europees. Extra wedstrijden, veel reizen. En dan maar eens zien hoe ze daar mee omgaan, daar in Rotterdam. Kortom, de weg naar de titel ligt open…  waarna we collectief in de lach zouden schieten.

Misschien zou iemand zeggen dat Kampong ook sterk is begonnen aan het nieuwe seizoen. ‘Oh ja jôh?’ zou hij hebben gezegd. Zoiets. Nee, met hockey had hij weinig. En zou je dan zeggen dat die scoop van Sander de Wijn op Robbert Kemperman en diens fabuleuze goal – je weet wel, in de finale van de EK twee weken geleden – dat die goal je dus deed denken aan Frank de Boer en Dennis Bergkamp, aan Marseille 1998, kwartfinale WK, Holland – Argentinië. Dan zou hij je hebben aangekeken met die grote ogen van hem; of je he-le-maal gèk was geworden.

Zo had het kunnen gaan, ook deze zondag. Zo ging het immers jarenlang als het werk was gedaan voor de sportredactie van het Utrechtse Nieuwsblad. Dan snelden we naar Fred en café De Potdeksel en kletsten ons een weg naar het ochtendgloren. Fred bleef open en kletste even oeverloos mee. En het eindigde steevast met Dire Straits en/of Neil Diamond.

Zaterdag werd afscheid genomen van Fred Besselse (70), met veel Dire Straits en Diamond. Natuurlijk was het vol op Daelwijck. Vol als tijdens een smartlappenfeest in De Potdeksel,  want Fred was gewend aan een bomvol café. Zeker als Oranje op een EK of WK schitterde, maar ook bij tal van festivals of feesten; hij organiseerde, sloofde zich uit en maakte er wat van.

Fred Besselse maakte zijn stad.