Geest Jan van Schaik is nog messcherp

De vrijwilliger Voetbal Marina van Huissteden-Kaspers

Ridder in de Orde van Oranje Nassau, een gouden speld van de KNVB, drager van de Utrechtse stadspenning, erelid en ambassadeur van de Vereniging Sport Utrecht (VSU) en erelid van PVC. Dit indrukwekkende lijstje, in willekeurige volgorde, behoort toe aan Jan van Schaik (77).

Maar wie denkt dat het dan ook wel eens een keertje leuk is geweest en dat het tijd wordt om achterover te leunen, heeft het mis. Ik tref deze supervrijwilliger tijdens een verlaat afscheidsetentje van een andere topper,  die net als Jan zijn leven lang al in de sportwereld als vrijwilliger rond loopt, Gerlof Oudega.

Tijdgenoten en zielsverwanten, want ze spreken overduidelijk dezelfde taal als het over vrijwilligerswerk gaat. Of zoals Van Schaik het zelf uitdrukt: ‘Vrijwilliger kunnen zijn vind ik hartstikke leuk en op mijn manier probeer ik dat uit te dragen. Uit de vele speldjes die ik heb gekregen voel ik mij ook voldoende gewaardeerd. Kunnen we dan nu rustig eten?’

De humor is er nog altijd, de bescheidenheid ook, want waarom zou je over iets dat je eigenlijk heel normaal vindt zoveel praten. En er over opscheppen al helemaal niet. Toch wil iedereen altijd graag met Van Schaik praten. Want de geest is nog altijd messcherp en zijn mening wordt nog altijd graag gehoord.

Dat het niet alleen bij praten blijft blijkt uit het feit dat hij nog een aantal ‘klussen’ doet. Zo is hij voorzitter van de Omroep Stichting Utrecht (gelieerd aan RTV Utrecht) en als bestuursadviseur verbonden aan de Barneveldse taekwondovereniging van zijn zoon. Hij is tevens bestuurslid en tijdelijk secretaris van het stichtingsbestuur van Sportpark Marco van Basten.

Het duurt dan ook niet lang of het verleden behoort ook werkelijk tot de verleden tijd. De verhalen vliegen over de tafel.  Zoals het verhaal van Van Schaik als jurylid bij een taekwondowedstrijd van zijn kleinzoon. ‘Kijk, ik zit dan in de jury, niet omdat ik er verstand van heb, maar ik let dan op het plezier in het spelletje. En daar draait het natuurlijk altijd in de sport om. Je moet er allereerst plezier in hebben.’

En al heel snel gaat het over de perikelen binnen het stichtingsbestuur van sportpark Marco van Basten, het thuishonk van omnivereniging PVC. Want ook daar staat de tijd niet stil en zowel Oudega, voorzitter van de stichting, als Van Schaik maakt zich, samen met het voetbal- en tennisbestuur, op voor de toekomst. Als alles loopt zoals het moet lopen vindt er op niet al te lange termijn een grote verbouwing plaats en krijgt de tennisclub het zo felbegeerde eigen honk op de begane grond.

 

Nuttig

Maar ook het nieuwe tarievenstelsel van de gemeente Utrecht wordt uitgebreid besproken. Evenals de gesprekken die momenteel plaatsvinden tussen het bestuur van de VSU en Harten voor Sport teneinde tot een nog betere samenwerking te komen. ‘Het is toch heerlijk als je overal nog bij betrokken bent en je jezelf op die manier nog nuttig kan maken. Ik zie mijzelf nog niet de hele dag thuis zitten. Op deze manier blijf ik er zelf ook jong bij.’

Van Schaik vindt dat het wel moeilijker wordt om jonge mensen te  betrekken bij het bestuurswerk. ‘En dat is jammer, want ook voor hen valt er veel te leren in de praktijk. Ik ben op dit moment bezig met een nieuwe secretaris voor de stichting. Die heb ik dan weer opgedoken uit het bestand van de Utrechtse Vrijwilligerscentrale. Want ook daar heb ik jaren in het bestuur gezeten. En zo blijf je bezig.’

Het is duidelijk. Jan van Schaik is nog lang niet van plan om achter de spreekwoordelijke geraniums plaats te nemen. En gelukkig maar, want van zijn integriteit en wijsheid, kan de goede luisteraar nog jaren profiteren.