Hemus wil ook volgend seizoen veilig kunnen roeien

Roeien Roberto Cancian

De Amersfoortse roeivereniging Hemus bestond in 2015 vijfentwintig jaar. Bij die gelegenheid heeft de vereniging zichzelf een compleet nieuw clubhuis cadeau gedaan met ruim tachtig meter vlot ervoor. ‘We wonen nu ‘op stand’ aan De Eem’, geeft voorzitter Kitty Meulenbeld aan. Kitty Meulenbeld nam in mei 2020, in de tijd dat ze na haar werk als bedrijfsarts ook met pensioen ging, het stokje over als voorzitter. De coronatijd maakte het direct een flinke klus maar ook een klus die voor volop leuke uitdagingen zorgde.

Amersfoorter Maarten Hurkmans is de bekendste roeier van de club, hij kwam eind juli met de Holland Acht nog in actie bij de Olympische Spelen in Tokio. Het team eindigde daar overigens op de vijfde plaats. Het paradepaard van de Nederlandse roeivloot deed in de finale op de Sea Forest Waterway geen moment mee om de medailles.

 

Eemhead

Maar terug naar Hemus en het eind van het roeiseizoen. Eind september luidde de traditionele Eemhead het herfst- en winterseizoen in. Bij dit evenement ontvangt Hemus jaarlijks honderden roeiers uit het hele land op de Eem. Na ‘een jaar van droogte’ stond op 25 september de roeiwedstrijd weer op het programma. ‘In 1993 zijn we begonnen met een wedstrijd tussen de heren acht van de roeivereniging uit Baarn en Hemus. Een soort kopie van de wedstrijd in Engeland tussen Oxford en Cambridge’, vertelt erelid Koos Termorshuizen.

‘Na een aantal jaren is de wedstrijd gegroeid en worden er tevens andere disciplines gevaren. Veel ‘achten’ maar het leuke is dat studentenverenigingen ook willen varen tijdens de Eemhead’, geeft Termorshuizen aan die als oud-voorzitter nog steeds voor onder andere het clubblad zorgt, de website beheert en ook over het fotoarchief gaat. ‘Leuk om te doen en wanneer het kan dan ga ik ook zelf het water op in de boot. Heerlijk in de natuur tussen de vogels. Hemus is een gezonde club met een enorme groei en door te roeien blijf je zelf ook gezond en in beweging. Ik kan het iedereen aanraden.’

 

Jubileum

Inmiddels is Hemus, het Latijnse woord voor Eem, de dertig jaar dus al gepasseerd. ‘Vorig jaar konden wij het 30-jarige jubileum niet vieren, dit jaar hebben we dat met onder meer een drakenbootrace, vierkamp en een Italiaans buffet fantastisch ingehaald’ aldus de voorzitter. De blik is op de toekomst gericht. Waar de Provinciale Staten het beleid uitvoeren dat voor 2005 tot 2030 was opgesteld, kijken ze bij Hemus het liefst al verder vooruit. ‘Zoals De Eem een vergeten rivier is, worden wij al vereniging ook nogal eens vergeten’, zegt de voorzitter. De roeivereniging pakt daarom zelf veel op, met vereende krachten. ‘In ruim vijfentwintig jaar gingen we van krijgertjes en afdankertjes met een ark als clubhuis naar een villa bovenop een moderne botenloods.’ Daarin heeft de vereniging een vloot van meer dan honderd boten in topconditie. ‘Dat hebben we weten te bereiken door slim te rekenen en slim te onderhandelen. We hebben een enthousiaste groep vrijwilligers en een hardwerkende klusploeg die de vloot onderhoudt, en er voor zorgt dat er geen klussen blijven liggen.’

Voorzitter Meulenbeld is tros op haar vereniging. ‘Hemus heeft leden van jong tot oud. Vanaf 12 jaar roeien ze bij ons in alle leeftijdscategorieën. Wij zijn financieel kerngezond en de vereniging is de afgelopen jaren doorgegroeid naar 500 leden. Wij zijn klein begonnen met een kleine loods waarin we ook vergaderden. We hebben daarna een woonboot gehad als drijvend clubhuis maar die is afgebrand. Daarna zaten we in we in een grote bouwkeet, ook wel de Villa genoemd en nu zitten we met een echte Villa en loods iets verderop, direct aan het water. Iedereen die hier komt, die vindt het schitterend. De mond valt open als ze deze schitterende locatie zien, vooral ook door de hoeveelheid en kwaliteit van onze boten.’

 

Doorroeien

In de tijd dat door alle maatregelen er amper gesport kon worden, was het voor de roeivereniging letterlijk ‘roeien met de riemen die je hebt’. ‘Wij hebben goed kunnen doorroeien door het strikt opvolgen van de protocollen. In de ‘achten’ kon er niet geroeid worden maar wel in de skiff en de C1 (1-persoons boten). Niet iedereen kan varen in de onstabiele skiff en niet iedereen is daar ook toe bevoegd. De C1 is stabieler en gelukkig was er vanaf juli 2020 een tijd lang wel meer mogelijk, zodat we ook weer in meerpersoonsboten konden roeien.’ Dat de traditionele Eemhead vorig jaar niet mocht doorgaan, was zuur voor de vereniging. ‘Al met al was het een moeilijke tijd, die we als bestuur en vereniging goed zijn doorgekomen. Mede door de deskundigheid en medewerking van eenieder.’

Meulenbeld is blij dat de leden de vereniging ook trouw zijn gebleven. ‘Je ziet in het algemeen dat er minder jeugdleden zijn dan dat er senioren roeien, bij ons is dat ook zo. Maar met zestig enthousiaste jeugdleden hebben wij er relatief een grote groep in vergelijking met andere verenigingen.’ Koos Termorshuizen: ‘Er zijn hooguit tien leden wat anders gaan doen in de coronatijd maar het aantal leden is inmiddels al lang weer gegroeid. Het is ook mooi om te zien dat er zowel jeugd in de boot stapt als een aantal leden van 87 jaar’, geeft de 67-jarige Termorshuizen aan die zelf ook nog graag zijn meters maakt in de ‘acht’ wanneer het kan.

 

Golfslag

Ondanks dat er bij Hemus volop wordt genoten op het water en men blij is dat er weer geroeid mag worden in alle boten, wordt er ook met zorgen naar de toekomst gekeken. ‘Wij hebben veel last van de stalen damwanden langs De Eem, omdat die gevaarlijke golfslag weerkaatsen. Nu hebben wij bericht van de Provincie ontvangen dat zij aan het einde van dit jaar weer onderhoudswerkzaamheden aan de damwanden willen uitvoeren, zonder rekening te houden met het door ons ingediende bezwaar. Wij hebben voorgesteld bij vervanging van de houten beschoeiing de nieuwe panelen van de stalen damwanden lager in te slaan, zodat golfslag uit kan dempen in een strook water met riet hierachter. Dit is nodig om de veiligheid voor watersporters op de Eem (inmiddels meer dan 1.000 sporters) te waarborgen’, legt Kitty Meulenbeld uit. ‘De provincie wil echter hun beleid uit 2005 niet aanpassen en ook geen pilot uitvoeren. Op deze wijze wordt geen enkele rekening gehouden met de toekomst en het veranderde gebruik van de Eem. Er wordt te hard gevaren, maar niet gehandhaafd op de Eem. Het gevaar van onveilige retour golfslag, zoals door ons dagelijks wordt gesignaleerd als veiligheidsrisico, wordt door de provincie onvoldoende erkend’, vindt de voorzitter. Zij geeft aan dat de kosten van een aanpassing in de uitvoering volgens de Provincie het bezwaar niet zijn. ‘Die zijn slechts 15.000 euro, ook technisch blijft de vaarweg in stand en is aanpassing haalbaar en verantwoord. Toch wordt naar onze noodkreet om veiliger te kunnen sporten op het water niet geluisterd.’

De provincie heeft nu de kans om oplossingen voor de toekomst door te voeren, maar doet dit niet in de ogen van de voorzitter. ‘Zij erkennen de noodzaak van een simpele aanpassing niet. Dit wordt afgedaan als een beetje hinder of een wens om ‘geriefelijker’ te kunnen sporten op het water. Maar zo zit het niet. Wij hebben al ernstige ongevallen meegemaakt, waarbij jeugdleden niet snel uit het water konden komen, klimmend over hoge damwanden. Sporten is gezond, maar dan moet dit wel veilig kunnen. Daarom willen we die aanpassing, zodat de retour golfslag verdwijnt. Die is voor ons gevaarlijk’, laat de voorzitter aan duidelijkheid niets te wensen over. Meulenbeld geeft aan dat de Provincie bang is dat vaartuigen een bocht met verlaagde damwanden zullen gaan afsnijden. ‘Het is een vreemde redenering, dat je een bestaande onveilige situatie niet wilt veranderen op een veilige manier. Die bocht is na aanpassing op een duidelijke manier simpel te markeren met een boei of ballenlijn. Bovendien groeit in die bocht al riet met waterplanten, dus geen enkele boot zal daar een bocht afsnijden.’

De Amersfoortse roeivereniging hoopt op een luisterend oor bij de Provincie Utrecht.