Het gemis van een eredivisie vrouwenteam

Voetbal Jurgen van Teeffelen

Janneke Bijl, oud-eredivisie speelster en momenteel hoofdtrainer van vrouwen 1 van Saestum, moet het antwoord schuldig blijven op de vraag waarom Utrecht geen vrouwenteam in de Eredivisie heeft. ‘In de drie jaar dat ik nu bij Saestum werk, heb ik in ieder geval niks gehoord van plannen die FC Utrecht zou hebben om weer een vrouwenteam op de been te brengen. En het huidige bestuur van Saestum heeft aangegeven dat zij de stap naar de eredivisie nu niet zullen maken.’

Voorzitter Raymond Lamphen verduidelijkt die beslissing: ‘Ik begrijp dat er aan Saestum gedacht wordt gezien onze staat van dienst (de club uit Zeist werd vóór de start van de eredivisie vrouwen in 2007 zeven keer kampioen van Nederland en erna nog drie keer kampioen in de hoogste amateurklasse, red). Als club willen we allereerst de rol die we hebben als opleider van talentvolle meisjes in de regio voortzetten. Onze ambitie daarbij is om structureel bij de top 10 van Nederland te horen. Daar past een kampioenschap in de topklasse en het bereiken van de laatste 8 in het bekertoernooi, zoals we de laatste jaren laten zien, prima bij. Maar hiervoor is het geen noodzaak dat we hals over kop een BVO (betaald voetbalorganisatie, red) worden. Dat is op dit moment financieel en organisatorisch te veel gevraagd voor een club waar alle leden gewoon hun contributie betalen en teams kantinediensten draaien. In plaats daarvan richten we ons de komende jaren op een goede aansluiting van vrouwen 2 en de meisjes onder 19 en onder 17 op ons eerste team.’

 

Van twee naar vijf trainingen

Bijl behoorde tot de eerste lichting voetbalsters die in 2007 toetrad tot de nieuwgevormde eredivisie in ons land, waar FC Utrecht één van de zes clubs was die meedeed. Bijl verkaste van Saestum naar FC Twente. Ze prijst het initiatief dat de KNVB destijds nam. ‘Het niveau steeg hierdoor enorm. In de eredivisie werd standaard vijf keer in de week getraind, terwijl in de hoogste klasse van de amateurs de norm slechts twee keer per week was. Bovendien waren de trainingen goed te combineren met een studie, waardoor jonge talenten direct vanuit de jeugd konden instappen en snel konden groeien.’

Na FC Twente tekende Bijl in 2009 bij FC Utrecht een contract. Bij een van de eerste trainingen ging het mis: ze verdraaide haar knie en scheurde haar kruisband volledig af. Het was niet de eerste keer, knieblessures vormen de rode draad van Bijls voetbalcarrière. Door de kniekwetsuur kwam Bijl bij FC Utrecht niet aan voetballen toe. Ze bouwde na haar blessure haar minuten op bij Saestum en verkaste uiteindelijk naar PSV. Saestum had sowieso goede contacten met FC Utrecht want het eerste elftal diende in die tijd als beloftenteam voor de club uit de Domstad.

 

Failliet

Aan die samenwerking kwam automatisch een einde toen de rechter op 21 januari 2014 de Stichting Vrouwenvoetbal Utrecht failliet verklaarde en het vrouwenteam van FC Utrecht ogenblikkelijk de toenmalige BeNe League moest verlaten. Een aantal speelsters van het team wist nog een contract bij een andere club in de hoogste divisie los te peuteren, anderen werden gedwongen een stapje lager te gaan voetballen. Bij Saestum bijvoorbeeld, waar Bijl er in vrouwen 1 nog steeds een paar onder haar hoede heeft.

Bijl vindt de afwezigheid van een vrouwenelftal in de eredivisie een gemis voor de regio. ‘Dan heb je als talentvol meisje in de buurt toch een club om naar uit te kijken, een club die op het allerhoogste niveau speelt. Toen ik op mijn zestiende naar Saestum vertrok was dat dé topclub. Ze waren kampioen van Nederland en speelden in de Europa Cup. Dat was voor mij de stimulans om naar Zeist te gaan.’ Bijl merkt ook dat Saestum tegenwoordig steeds meer concurrentie krijgt van clubs buiten de regio die wél in de eredivisie spelen en hun scoutingsgebied hebben uitgebreid. ‘Dit seizoen zijn de beloftenteams van die clubs hun eigen competitie begonnen; daarvoor speelden ze nog tegen ons in de topklasse. Dat leverde voor onze meiden ook genoeg uitdagende wedstrijden op. Maar jonge talenten kiezen steeds vaker voor een club met het oog op de doorstroming naar de eredivisie en talenten in de regio worden sneller door een eredivisieclub aan de haak geslagen. Dat is de pech dat we zo centraal liggen. Zwolle, Ajax, ADO, die vissen inmiddels in dezelfde vijver met talentjes als wij doen.’

 

Sponsoring

De kans dat Shanice van de Sanden of Sari van Veenendaal hun carrière ooit zullen afbouwen in een Utrechts vrouwenelftal in de eredivisie lijkt voorlopig dus klein. Lamphen: ‘We houden de initiatieven van de KNVB in de gaten. Momenteel zijn de financiële risico’s voor ons duidelijk te groot. Het is vooral lastig om sponsors voor het vrouwenvoetbal te vinden, dat moet aantrekkelijker worden. Een lokaal bedrijf steunt namelijk liever een lager team dat in de regio speelt dan een vrouwen 1 op landelijk niveau. Het is wachten op een grote naam. De primaire verantwoordelijkheid zie ik op dit moment daarom eerder bij FC Utrecht liggen.’ Bijl, lachend: ‘Misschien is het wel een mooie klus voor Dick Advocaat?’

Lees meer over vrouwenvoetbal in de regio Utrecht en de positie die FC Utrecht momenteel in neemt ten aanzien van deelname aan de eredivisie. 

 

De Nederlandse eredivisie vrouwen kent in het seizoen 2019-2020 de volgende deelnemende clubs: ADO Den Haag, Ajax, vv Alkmaar, Excelsior Barendrecht, sc Heerenveen, PEC Zwolle, PSV en FC Twente.