Hockeyclub biedt leden met Winterchallenge een alternatief

Hockey Pim van Esschoten

Als om half één de partij is afgelopen, hebben ze een half uur om te verdwijnen. Niemand die mag blijven hangen voor een ijsje of een blikje fris, niemand die mag blijven kijken naar de volgende wedstrijd op de twee kunstgrasvelden van hockeyvereniging Zwaluwen Utrecht 1911. ‘Je komt – zeker niet te laat – en je gaat,’ zegt Rieken Venema. ‘Heel onnatuurlijk, ja.’ Sport, ontmoeting en gezelligheid gaan juist hand in hand bij een vereniging, zeker op een zaterdagmiddag. In tijden van corona echter is het laatste fluitje van de wedstrijd tevens het signaal voor wegwezen! Venema: ‘Het verdrietige is, dat het zo goed gaat.’

Maar goed, er wórdt gehockeyd op de twee kunstgrasvelden aan de Grebbeberglaan. Elk weekend weer, zaterdag en zondag – nog afgezien van de trainingen doordeweeks. De Winterchallenge ontstond begin december. Zes weken eerder had de ‘tweede golf’ de competitie wederom stilgelegd en werd die leemte bij Zwaluwen opgevuld met onderlinge partijen. Venema (voorzitter van de technische commissie): ‘Je bent een keer klaar met die onderlinge partijen. Als dit langer gaat duren, dachten we, moeten we zijn voorbereid. We moeten zorgen voor variatie, andere dingen doen, creatief zijn. Clinics en wedstrijden met mixed teams; jongens en meisjes, verschillende leeftijden.’

 

Iets nieuws

De creatieve inbreng bij de clinics komt ook van drie jeugdleden. ‘We doen dat niet elke week, maar wel bedenken we voor elke clinic iets nieuws,’ vertelt Souraya (17), zelf jeugdlid van coach van een jeugdteam. Voorbeelden? ‘Estafettes met stick en bal – met hindernissen. Of clinics gericht op techniek met verschillende stations.’ Zegt clubvoorzitter Michiel Verlaak: ‘Ja, ook wij hebben die wc-rollen hooggehouden met onze stick.’

Elke keer iets nieuws bedenken valt niet mee, geeft Souraya toe. ‘Die ideeën komen van onszelf, van wat we in het verleden zelf hebben gedaan. En ik doe ook zomerwerk als animatiemedewerker op campings. Bij de club zijn de spelletjes gericht op hockey en dat is dus anders, maar de manier van enthousiasmeren is dezelfde.’

 

Wat wel kan

Met de Winterchallenge op zaterdag en twee trainingen doordeweeks is ze toch drie keer per week op de club. ‘Dan ben je niet helemaal weg van hockey, dat is fijn. Natuurlijk is het jammer dat er geen competitie is, maar we trainen in mijn team wel serieus. We werken dus toe naar een wedstrijd die er niet is, die er ooit weer zal komen. Het is beter dan niks.’

‘Kijken wat er wél kan,’ zegt ook Venema. Op zaterdag wordt zo de hele dag gehockeyd, op zondagmorgen zijn de allerjongste leden welkom. ’s Middags gevolgd door de instuif voor senioren. Verlaak: ‘Die komen er bekaaid van af, met dat trainen in tweetallen en ook nog de avondklok. Op zondag kunnen ze een beetje werken aan hun conditie en balgevoel, meer kan niet.’

 

Scherp

Beter dan niks. ‘Van buiten’ zegt de voorzitter, ‘horen we wel eens dat er zo’n initiatief bij hun club niet is.’ En minister De Jonge noemde in zijn ‘stand van zakenbrief COVID-19’ van 12 januari de Winterchallenge zelfs als ‘creatief en enthousiast’ voorbeeld. Toch waren er aanvankelijk ook twijfels. ‘Is dit wel verstandig, werd gevraagd. Stel je twee ouders voor die beiden werkzaam zijn in de gezondheidszorg, met hockeyende kinderen hier.’ Verlaak kon zich die vragen heel goed kon voorstellen: ‘Die e-mailtjes houden je wel scherp.’

 

Looprichting

Zwaluwen kent al sinds maart vorig jaar een eigen coronacommissie, die na elke persconferentie van het kabinet bijeen komt. Venema: ‘Om de aangekondigde maatregelen door te vertalen naar de club.’ Tijdens de Winterchallenge zijn alleen vrijwilligers met COVID-hesjes te zien op het sportpark, behalve de hockeyende jeugd. ‘Ook geen ouders langs de lijn, wat normaal gesproken vrij massaal gebeurt,’ vertelt Venema. ‘Maar nu moeten ze juist wegblijven. Vervolgens gingen ze vanaf het parkeerterrein toch kijken. Daar heeft de politie ons op aangesproken; ze hebben het liever niet.’ Ook komen er soms boa’s langs om te controleren of ze zich bij Zwaluwen houden aan de regel dat senioren slechts in tweetallen – met hetzelfde shirt aan – op het veld mogen trainen.

Bij de naastgelegen Turnhal worden ook activiteiten georganiseerd.

Venema en Verlaak wijzen op de gele lijnen op het brede looppad tussen het zand- en waterveld van de club, met groene voetafdrukken. Ze geven de verplichte looprichting aan. De hekken langs het veld zijn beplakt met stickers, ook weer om publiek op anderhalve meter te houden. En er zijn vijf wachtvakken met blauwe lijnen aangegeven. Alles aangebracht in september, toen er nog wel voor de competitie werd gehockeyd. ‘Na afloop van de wedstrijd konden de teams binnen zo’n wachtvak nog wat drinken.’ Een schamele derde helft, zogezegd.

 

Lentechallenge

Wat nu vooral in het wachtvak staat, zijn de activiteiten rond het tweede lustrum. Voorzitter Verlaak draagt deze dag een shirt met een 10 op de rug. Een herinnering aan dezelfde zesde maart van vorig jaar; heel de club kon toen die speciale lustrumkleding bestellen. Maar verder dan de aftrap van die feestperiode kwam het niet van vanwege de (eerste) lockdown. Of de lustrumviering dat vervolg nog krijgt, is ongewis. Zeker is wel dat de Winterchallenge binnenkort wordt beëindigd om verder te gaan als Lentechallenge. ‘Eind maart,’ schat Venema in. ‘We denken aan een nieuw project, met nieuwe vrijwilligers. Want die vind je over het algemeen wel, maar voor een korte periode. Na deze drie maanden zijn de vrijwilligers wel zover dat ze het stokje willen doorgeven.’ Tijd voor een nieuw initiatief en nieuwe ideeën.

Michiel Verlaak: ‘Tenzij de competitie weer begint…’