100-jarig EDO klaar voor toekomst

Voetbal Robert Jan van der Horst

Van de Christelijke Jonge Mannen Vereniging naar een plasticvrije kantine. Van de heer Bomer jr., oprichter-tegen-de-stroom in, tot voorzitter Frits de Ru. Het is het 100-jarige EDO, dat op 15 februari 2021 werd opgericht, in een notendop. Veel eer viel de Utrechtse voetbalclub medio vorige maand ten deel bij het bijzondere jubileum. Het ontving de koninklijke erepenning uit handen van burgemeester Sharon Dijksma en NOS-presentator Gert van ’t Hof (EDO-lid) wijdde een ‘extra uitzending’ van het Sportjournaal, met een prachtig Eindsignaal van Frank Heinen, aan het eeuwfeest van de club uit Overvecht-Noord.

Protestant, dat was de geloofsovertuiging van Bomer jr. bij de oprichting. De Utrechtse Christelijke Sportvereniging Eenheid Doet Overwinning zag het daglicht omdat op principiële redenen niet op zondag – De Dag des Heeren – werd gesport. Hoewel het religieuze aspect vandaag de dag amper zichtbaar is, wordt in de basis nog wel als zodanig gehandeld. ‘Volgens het geloof mag je niet gokken’, aldus voorzitter De Ru (49 en al 42 jaar lid). ‘Vandaar dat we nooit gokkasten in de kantine hebben gehad. Veel clubs organiseren een loterij of doen mee aan de toto als ze hun kantine willen verbouwen. Daarmee willen ze extra inkomsten genereren. Maar ook dat hebben we nooit gedaan. We hebben de menselijke waarden hoog in het vaandel staan. Wie de cultuurbewakers van de afgelopen honderd jaar zijn geweest en zullen zijn? Het bestuur’, zegt De Ru na enig nadenken.

En misschien wel, in mindere mate, de beroemde ‘Tafel van 10’, oudgedienden die in de EDO-kantine hun eigen Stammtisch hebben en van wie enkelen zorgen voor een vlekkeloze ontvangst van bezoekende clubs.

‘We staan er beter voor dan ooit’

Een club zonder belast verleden, ook dat is EDO. De groen/witten (kousen met rode bies) hebben door de jaren heen hun eigen plek in het Utrechtse voetbal gehad. Nooit kwam het negatief in het nieuws, de vuile was werd altijd ‘op zolder’ gehouden. Het had en heeft een eigen karakter. Een club ook die aansprekende spelers voortbracht: Marco van Basten, Robert Wijnands, Gerrit Plomp en Youness Mokhtar. Die laatste overigens, zo bekent hij op pagina 33, speelde eigenlijk illegaal bij EDO. De Ru: ‘Toen Youness een keer een transfer maakte, vroeg iemand of EDO wellicht nog aanspraak kon maken op een opleidingsvergoeding. Het enige waar wij wellicht aanspraak op zouden kunnen maken, is zijn achterstallige contributie, antwoordde ik toen.’

 

Geen jeugd

Een voetbalclub zonder jeugdafdeling, ook dat is EDO. En daarmee een club zonder toekomst? ‘Nee, zeker niet’, bezweert De Ru, die vijf jaar voorzitter is. ‘We staan er zelfs beter voor dan ooit. In 2005 hadden we nog vier jeugdteams, maar dat gaf veel problemen; er was onder meer geen begeleiding van de ouders. Daar zijn we toen mee gestopt. Dat is een moeilijke keuze en een moeilijke tijd geweest omdat we ook nog maar vier seniorenteams over hadden.’

Maar zie, onverwacht was er hulp van buitenaf. Er kwam een elftal over van Geinoord, een studententeam meldde zich aan. ‘De Ru: ‘Dat bracht een bepaalde schwung in de vereniging. De studenten wilden zich inzetten, zorgden voor bestuurlijk kader. Het gebruik van sociale media werd ontwikkeld. Nog eens later kregen we twee vrouwenteams. Daardoor ontstond een heel andere dynamiek. De situatie nu is, dat we twee elftallen in de wachtrij hebben.’

‘Soms hoor je dat we een cult-club zijn’

EDO neemt overigens niet elk team klakkeloos aan, verzekert De Ru. ‘We voeren eerst gesprekken, dat kunnen er wel drie zijn. Soms weet je het na één keer al. Elk team moet bij EDO bardiensten draaien. En nee, dat kunnen ze niet afkopen. Natuurlijk is niet iedereen even handig achter de bar. Op een drukke zaterdag zie ik daardoor wel eens omzet door onze vingers glippen, maar dat moeten we voor lief nemen. Desondanks zijn we blij dat we de kantine in eigen beheer hebben. De club heeft een eigen karakter, mede daardoor heerst er bij ons nog een echte voetbalsfeer en dat wordt steeds meer herkend. Soms hoor je dat we een cult-club zijn.’

 

Uitbreiding

Terug even naar het jonge verleden. In 1998 diende zich een verhuizing aan. EDO schoof op de Manitobadreef een plekje op, in de richting van HMS, dat uiteindelijk rond 2015 naar de Zuilenselaan verkaste. ‘Mede daardoor konden we later uitbreiden.’ De kantine van VVOO (die club ging naar het veld bij sporthal De Dreef) werd overgenomen en uitgebreid. Er kwam een nieuwe bar, het terras werd overkapt en er werd een nieuwe bestuurskamer gebouwd.

‘De studenten brachten een bepaalde schwung in de vereniging’

De derdeklasser (‘We willen best nog een stapje hoger’) staat er goed voor en kijkt vooruit. Ondanks de huidige corona-crisis. Voorzitter Frits de Ru: ‘We hebben zoveel (kleine) ondernemers dat we een ‘tweede ring’ met reclameborden rond het veld wilden plaatsen, maar dat verzoek is door de vergunningendienst afgewezen. We hopen er nog een oplossing voor te vinden. Daarnaast hebben we in 2020 een contract afgesloten met dienstverlener TSN Groep en de stichting (in oprichting) ‘Vlotter naar een betere wereld’ voor de verduurzaming van ons sportpark. We hebben al zonnepanelen op het dak, willen de kantine plasticvrij maken en kijken naar LED-verlichting. Al met al durf ik met een gerust hart te zeggen dat EDO klaar is voor de toekomst.’

De heer Bomer jr. zou er trots op zijn.