IJCU Dragons groeit stapje voor stapje

IJshockey Robert Jan van der Horst

Waar het eerste team van IJCU Dragons zaterdagavond 26 maart de ijshal van schaatscentrum De Vechtsebanen op z’n kop zette, was de U15 van de Utrechtse ijshockeyvereniging ’s ochtends om 10.00 uur in Tilburg in betrekkelijke stilte aan z’n kampioenswedstrijd tegen Den Haag begonnen. En waar het vlaggenschip won, ging de toekomst met 8-4 ten onder. ‘Finalestress’, denkt Anneke Harmsen moeder van Sebastiaan Janssen, de nummer 34 van IJCU U15. ‘Zeker als je bedenkt dat we het hele seizoen verder geen wedstrijd hebben verloren. Jammer.’

Na twee periodes gelijke tred te hebben gehouden met Den Haag  in Tilburg, ging het in het derde part mis. Hoe anders hadden spelers en de zeer betrokken ouders dat gewild. En dat na zoveel inspanningen en kameraadschap. Het bracht Harmsen op het idee onze redactie al op 16 maart te tippen over dit – toen nog- op handen zijnde duel. ‘Want wie de jeugd heeft, heeft de toekomst.’

Basis

Sylvana Gramberg, teammanager, moeder van de wegens een blessure afwezige Santi van der Bruggen (‘heel sneu dat hij er uitgerekend deze wedstrijd niet bij kan zijn’), en wat al niet meer, hoeft niet lang na te denken over deze uitspraak van haar collega-moeder. ‘De U15 is de basis van de toekomst van IJCU Dragons’, klinkt het zonder een spoortje twijfel. ‘Daarnaast is het een heel hecht collectief, waar de leeftijden enigszins uit elkaar lopen. Maar het is geweldig om te zien. Deze groep is vanaf het moment dat ze begonnen, op 4-5-jarige leeftijd, grotendeels bij elkaar. Ik zit er nu zelf een jaar of acht bij. En ijshockey is een geweldige sport, er zit alles in. Het leukst eigenlijk is de periode dat ze nog heel jong zijn, dat ze nog nauwelijks weten waar ze mee bezig zijn en nauwelijks boven de boarding uit komen, maar dat besef je pas later.’

Ouders van ijshockeyende kinderen zijn eigenlijk geen normale ouders. Alles hebben ze er voor over hun kroost hun favoriete sport te laten beoefenen. Niet alleen ligt niet elke ijsbaan naast de deur, ook de contributie (dit seizoen 950 euro) moet worden opgehoest. Gramberg: ‘En dan rijden we nog tweemaal per week naar Dordrecht voor een extra training en hebben zelfs in Antwerpen ijs gehuurd. Twee keer trainen is in deze leeftijdsfase eigenlijk niet genoeg om spelers zich kwalitatief te laten ontwikkelen. Het is ons in de moeilijke coronatijd gelukt om het team bij elkaar te houden. Dat is al best een prestatie. We wonen aan de rand van het Veldhuizen Park in Leidsche Rijn. Dan kwamen de spelers en speelsters van U15 driemaal per week hier naar toe en gingen we in het park trainen.’

Zomerijs

Nu het seizoen is afgelopen kunnen ze terecht op het ‘zomerijs’ van De Vechtsebanen en die kosten komen ook nog eens bovenop de contributie. Het maakt het voor sommige minder draagkrachtige ouders moeilijk om hun hun kind mee te laten doen, realiseert Gramberg zich. ‘Ik hoop dat we dat onderling kunnen oplossen.’

Voorzitter Marco van Doorn, wiens dochter Robin zaterdagochtend eveneens vanwege een blessure niet van de partij kon zijn bij de U15, maar diens zoon Jesse wel, onderschrijft grotendeels de woorden van Gramberg. Daarnaast heeft hij oog voor ‘het grotere geheel’. ‘Het is geen geheim dat de contributie fors is’, erkent Van Doorn, sinds zes, zeven, acht jaar aan het roer bij IJCU Dragons. ‘Ik weet het eigenlijk zelf niet precies.’

Negen verschillende mailboxen en een tasje met papieren, dat is wat Van Doorn bij zijn aantreden kreeg overhandigd. Natuurlijk, ook hij weet dat het ijshockey financiële offers vraagt van gezinnen. En er is de mogelijkheid om subsidie of een tegemoetkoming van de kosten voor de contributie aan te vragen. ‘En in individuele gevallen help ik ook wel met het invullen van de papieren, maar eigenlijk moeten de ouders dat zelf doen. Onder meer via de U-pas, Stichting Leergeld, het Paul Verweel Fonds of het Sportfonds. Dat gaat buiten de club om.’

Jeugdleden

Belangrijk voor de club, na een grote aanwas vorig seizoen bij de allerjongsten, is dat het ledental van IJCU stabiel blijft, momenteel zo rond de zeventig leden. Die zijn ondergebracht – uitwisseling tussen teams is mogelijk – in de U7, U9, U11, U13, U15 en U17. Echter, IJCU wil groeien. Van Doorn: ‘Er is grote belangstelling voor het ijshockey onder recreanten van alle leeftijden. Maar je kunt een jongen of meisje van veertien die nog nooit heeft geijshockeyd niet laten instromen in een team waarvan de leden al zeven of acht jaar ijshockeyen. Voor die extra vraag hebben we gewoonweg niet genoeg ijs tot onze beschikking.’

‘Van scratch’, is door Van Doorn c.s. de afgelopen jaren structuur aangebracht in de club. Zo zijn er met Margreth Baas en Natasha Schouten twee Jeugdcoördinatoren aangesteld. Van Doorn: ‘Hun taak is te netwerken op de tribune. Ze begeleiden de ouders. Voor velen is ijshockey een nieuwe sport. Zodra de kinderen op het ijs staan, ben je ze kwijt. Die vinden het een geweldige sport. Maar wat kunnen en mogen de ouders verwachten van de club? Hoe betrek je vaders en moeders bij de wedstrijden? Hoe trek je ze over de streep om lid te worden van IJCU? Daar proberen de twee Coördinatoren een antwoord op te vinden.’

Tot zijn tevredenheid constateert Van Doorn dat IJCU Dragons een gezonde vereniging is. ‘Zowel financieel (‘we hoeven de contributie volgend jaar niet te verhogen’) als sportief. Net als U15 verloor ook U17 z’n finalewedstrijd. Maar ik denk dat we er best goed opstaan. We merken toch dat er bij IJCU een bijzondere sfeer hangt. Bij ons zijn de teams meer een eenheid, de spelers en ouders zijn in de loop der jaren naar elkaar toegegroeid. Waar het bij andere clubs toch meer individueel is.’

Wensenlijstje

Met competitiedeelname in zes leeftijdscategorieën is de sportieve piramide nog niet compleet, weet Van Doorn. ‘We zouden ook graag een U21 willen hebben. Dat is beter voor de doorstroming naar het eerste team.’ Toch zijn er nog meer wensen waaraan Van Doorn en zijn bestuursleden in de toekomst hopen te voldoen. IJCU Dragons kent nu een stichtingsvorm, maar Van Doorn wil graag toe naar een Verenigingsvorm. ‘Om de betrokkenheid van de leden bij de club te begroten. ‘Nu benoemen we onszelf en hebben de leden eigenlijk niets te zeggen. We denken dat dat niet goed is.’

Tevens zou Van Doorn graag zien dat er bij de Jeugd een Technische Commissie komt. ‘We hebben al een stap gemaakt met de aanstelling van Chad van den Burg als hoofdtrainer van de jeugd. Hij heeft alle teams onder zijn hoede en bepaalt nu ook wie waar speelt. Er is er nu dus één die alles beslist. Dat geeft altijd gezeur.’

Een Technische Commissie zou voor de interne selectie en indeling het geëigende orgaan zijn, zo is Van Doorn van mening. ‘En die moet dan niet bestaan uit vaders of moeders van spelende kinderen. We zijn zo’n kleine club en wat voor mij geldt, geldt ook voor hen. Bijna iedereen heeft belangen. Om het selectieproces helemaal zuiver te houden, zou je Technische Commissie moeten hebben die volstrekt onafhankelijk is. Ik heb nog altijd de hoop dat we een aantal mannen van Vintage Utrecht (oud- eerste teamspelers die recreatief hockeyen, red.) daarvoor kunnen strikken.’

Toekomst

Gestaag groeit IJCU Dragons. Zowel op als buiten het ijs. Zowel met het eerste team als met de jeugd. ‘Het gaat steeds beter’, is Van Doorn van mening. Zo neemt ook de publieke belangstelling voor de snelste teamsport ter wereld toe, zo blijkt uit de laatste duels die de hoofdmacht speelde. ‘Een verheugende ontwikkeling. En we zien ook een groep supporters die verder geen ijshockeyverleden hebben bij de club.’

Terug naar de woorden van Sylvana Gramberg, moeder, teammanager U15 en wat niet meer. ‘De U15 is de basis van de toekomst.’ Van Doorn is het daar gedeeltelijk mee eens. ‘We hebben zaterdag in de finale verloren van grootmacht Den Haag. Geen schande. Maar ik denk dat we volgend seizoen nog sterker zijn dan dit jaar.’


De laatste nieuwsberichten