Jan-Willem van Schip laat op omnium medaille glippen

Baanwielrennen Redactie

Jan-Willem van Schip heeft al jaren een olympische missie die moet leiden tot een medaille in Tokio. Daarvoor waren de wedstrijden op de weg van ondergeschikt belang. De Schalkwijker bezette op het omnium na drie van de vier onderdelen een riante positie en toch ging het mis. Hij tuimelde in de afsluitende puntenkoers van de tweede naar een teleurstellende zesde plaats. Zaterdag krijg hij nog een kans met Yoeri Havik in de Madison.

Van Schip begon uitstekend aan het omnium. Op het onderdeel scratch was hij mee met een groepje dat een ronde voorsprong nam. Hij eindigde als derde en de eerste 36 punten waren binnen. ‘Hij is in vorm,’ concludeerde oud-bondscoach Peter Schep, studiogast bij de NOS en zelf ooit wereldkampioen puntenkoers. ‘Je ziet trouwens ook dat jongens hun wedstrijd puur op hem afstemmen. Dat komt omdat hij een offensieve renner is. Hij kiest graag voor de aanval.’

De topfavoriet voor goud, de Fransman Benjamin Thomas die op de scratch net voor Van Schip was geëindigd, begon het tweede onderdeel – de temporace over 10 kilometer – voortvarend. Hij sprokkelde wat punten maar Van Schip liet zich niet gek maken. De lange renner van BEAT cycling bleef rustig ronddraaien in de buik van het peloton om vervolgens zelf de aanzet te geven tot een ontsnapping. Een groepje met Van Schip, Thomas en de Italiaan Elia Viviani nam een ronde voorsprong, al wachtte Van Schip met aansluiten. Dat was uitstekend bedacht want nu sprokkelde de Schalkwijker eerst nog wat punten voordat hij de bulk van 20 punten voor de aansluiting incasseerde. Tactisch ijzersterk, oordeelde de in Lopik geboren Schep goedkeurend. ‘Geniaal.’

 

Drie renners gelijk

Halverwege waren er drie renners met hetzelfde puntenaantal: Van Schip, Thomas en de Brit Matthew Walls, de winnaar van de scratch. De eerste van de drie die eruit vloog op het derde onderdeel, de afvalrace, was Thomas. Met nog vier renners over raakte Van Schip enigszins opgesloten en hij was het volgende slachtoffer. Walls werd tweede op dit onderdeel achter regerend olympisch kampioen Viviani en nam alleen de leiding. Met Van Schip vier punten achter hem en Thomas daar weer vier punten achter.

Omdat de afsluitende puntenkoers voor Van Schip weinig geheimen kent – hij werd in 2019 wereldkampioen – leek een medaille op dat moment al wel zeker.

Maar de puntenkoers is ook een lastig onderdeel omdat je de hele tijd alert moet zijn en tegelijkertijd zelf ook moet oogsten. Walls nam al vroeg een ronde voorsprong en dat betekende 20 punten extra. Dat de leider de vrijheid kreeg om een ronde te pakken was al opmerkelijk, ook dat Van Schip zich meestal achterin het peloton bevond. Dat was geen winnende positie, al kreeg de Schalkwijker ook nauwelijks ruimte van zijn concurrenten. Geleidelijk tuimelde hij van het podium omdat de concurrenten links en rechts wat sprokkelden en en ook Viviani een volle ronde wist te kapen.

Van Schip probeerde nog wel wat op het eind, maar moest bijna lijdzaam toezien dat niemand hem een meter gunde. Walls werd olympisch kampioen, de Nieuw-Zeelander Campbell Stewart veroverde zilver dankzij twee ronden voorsprong en Viviani greep alsnog het brons. Geen medaille dus ook voor Thomas, de gedoodverfde favoriet die zijn optreden te veel had afgestemd op Van Schip.