Nederland vijfde bij WK petanque

Jeu de boules Willem van der Steeg

De Nieuwegeinse Katy Kamps is met het Nederlands vrouwenteam vijfde geworden op het WK petanque in Cambodja. Oranje werd door grootmacht Frankrijk uitgeschakeld in de kwartfinale. De eerdere overwinningen tegen Israël, Maleisië, Australië, Mongolië en Hongarije leverden uiteindelijk een verdienstelijke gedeelde vijfde plaats op in een veld van 50 landen.

‘De baan was bijna net zo hard als asfalt, met ingebakken stenen erin en dan ook nog keien erop.’

In het begin moesten de Nederlandse vrouwen wel wennen aan de omstandigheden. Het klimaat was met 34 graden drukkend benauwd en de baan was ook een uitdaging met veel grote keien op een harde onderlaag, waardoor het onzeker is of de bal ook daar komt waar je hem wil hebben. Daarnaast zorgde het tijdverschil voor vermoeidheid. Veel drinken en rusten was daarom noodzakelijk.

 

Asfalt

Na een moeizame start met 2 verliespartijen werd besloten het roer om te gooien. ‘Normaal als een bal tussen de 60 of 70 cm van het but ligt, gooi je je bal er wel tussen. Hier was dat veel moeilijker. De baan was bijna net zo hard als asfalt, met ingebakken stenen erin en

dan ook nog keien erop. Dat maakt het lastig om je bal erbij te gooien, want als hij landt, springt hij zomaar twee meter weg. We besloten om met een ander plan te komen en om meer de ballen van de tegenstander weg te schieten dan om onze eigen ballen te plaatsen. Het voordeel van een dergelijke baan is wel dat deze op en top WK-waardig is. Sommige landen moeten namelijk alles zelf betalen en dat veroorzaakt dat niet altijd de beste speelsters op een WK staan, maar degenen die het kunnen betalen. Je kan wel zeggen dat de keien ervoor zorgen dat de echte goede spelers komen bovendrijven.’

Uiteindelijk werd een oude bekende de tegenstander in de kwartfinale. ‘Het lijkt wel alsof iedere keer Frankrijk op ons pad moet komen. Ze hebben ons al een paar keer uitgeschakeld. Aan de andere kant, als er ooit een kans was om ze te pakken, was het dit jaar wel. Het zat er helaas net niet in, want het liep niet zoals het zou moeten lopen. Het terrein was lastig en de overkapping door een tent maakte het benauwd. Natuurlijk had Frankrijk daar ook last van, maar zij hebben iets meer ervaring op deze ondergrond, omdat zij wel enkele van dit soort banen hebben. In Nederland en de rest van Europa zie je die niet. In de halve finale had Frankrijk echter dezelfde problemen en werden ze uitgeschakeld door de latere wereldkampioen Thailand.’

Het was opvallend dat Nederland, Frankrijk en Tunesië de enige niet-Aziatische landen waren in de kwartfinale. ‘Bij wereldkampioen Thailand staan de regering en het leger erachter. Dat zorgt ervoor dat er voldoende financiële middelen zijn en goede faciliteiten, zoals trainingskampen. Datzelfde zie je bij finalist Laos en bij Cambodja, de gedeeld winnaar van het brons met Frankrijk.’

 

Watten

De 38-jarige Katy Kamps speelt al vanaf haar elfde in Nederlandse selectieteams en heeft verschillende EK’s en WK’s achter haar naam staan. Toch was Cambodja voor de speelster van Les Cailloux uit Zeist een bijzondere ervaring. ‘Ik heb in China en Thailand gespeeld, maar dit is helemaal een andere wereld. We speelden in de hoofdstad Phnom Penh. Het is daar een drukte van jewelste met allemaal brommers en tuktuk’s. Wat ook opvalt is dat religie heel zichtbaar is op straat. Je ziet monniken in gewaden lopen en allerlei tempels en beelden langs de weg. We werden door de organisatie ook in de watten gelegd, echt bizar. Dat begon al op het vliegveld waar we niks zelf hoefden te regelen en we meteen onze eigen begeleiders kregen aangewezen. Dat is wel lekker hoor als je niet zelf overal achteraan hoeft. Vijfde van de wereld worden, is gewoon prima. Wat ik mooi vind, is dat dit het resultaat is van twee jaar lang samen trainen met mijn teamgenoten Jenny den Baas uit Esch, Ria Kampers uit Vlaardingen en Sandy Rikkers uit Den Haag. Dit is echt de kers op de taart.’

Wie denkt dat Katy rustig kan bijkomen van haar ervaringen in Cambodja komt bedrogen uit. Net een paar dagen thuis staat alweer het volgende toernooi op de agenda. ‘Donderdagochtend om 4 uur stap ik in de auto richting Bordeaux. We spelen in het weekend van 29 november met Les Cailloux de Eurocup, zeg maar een soort Champions League voor de 16 sterkste clubs van Europa. Het wordt lastig, maar we gaan voor minimaal de laatste 8.’