Op doorzettingsvermogen richting de top

Skiën Roberto Cancian

Van september tot en met maart is Kaj van den Heuvel steevast in de Oostenrijkse bergen te vinden. De professioneel alpineskiër, geboren in Utrecht, doet vanwege gebrek aan bergen in Nederland, zijn trainingen in Pitztal. ‘Ik train samen met een groep internationale skiërs met de Oostenrijker Florian Raich als mijn coach. Hij is de voormalige coach van het Oostenrijkse WK-team’, geeft Van den Heuvel aan die deze maand 20 jaar wordt.

Toen hij acht jaar oud was, maakte Kaj voor het eerst kennis met skiën toen hij met zijn ouders op vakantie was in Oostenrijk. ‘Wauw, dacht ik toen. Vanaf die tijd gingen wij ieder jaar skiën in de kerst – en krokusvakantie en werd ik verliefd op de sport. Na een paar jaar wist ik zeker dat ik een professionele skiracer wilde worden.’ En zo verscheen hij op 13-jarige leeftijd aan de start van zijn eerste skirace. ‘Vanaf dat moment concentreerde ik me volledig op één doel: een professionele ski-racer worden.’

In Oostenrijk wordt hij daarbij bijgestaan door een fysiotherapeut, een personal trainer van de Fysiofabriek en een mental coach. Dat hij de hele dag buiten kan zijn, zorgt voor een dubbel goed gevoel bij de alpineskiër. ‘Wat de sport zo leuk maakt, is de combinatie van snelheid met techniek. Daarbij is het natuurlijk geweldig om de hele dag in de sneeuw en de bergen te zijn.’

In de wintermaanden ligt zijn focus op internationale wedstrijden. ‘In deze periode reis ik door heel Europa, waarbij ik vooral internationale FIS-races doe in Oostenrijk, Zwitserland en Italië.’

Hij legt uit wat dat inhoudt. ‘Dat zijn de punten die je plaats op de internationale ranking bepalen. Als ik mij verbeter, kan ik me geleidelijk opwerken naar het niveau van de Europa Cup en uiteindelijk World Cup wedstrijden.’ Hij is ervan overtuigd dat focus en doorzettingsvermogen de sleutel tot succes zijn. ‘Een betere skiracer worden, is een proces dat stap voor stap gaat. Ik kies er voor om wedstrijden te skiën waar veel tegenstand is. Bij wedstrijden waarin de tegenstand minder is, kan ik wel sneller punten halen, maar leer ik minder. Ik wil graag progressie boeken en op termijn meedoen in de top.’

Daar komen is één, er blijven is een ander verhaal. ‘Dat is mijn droom. Bij een ander is het wellicht de Olympische Spelen, bij mij is het doel om World Cup wedstrijden te skiën en de wereldtop te halen en daar te blijven.’ Daar zet hij alles voor aan de kant en past hij zijn programma op aan. ‘Naast de juiste voeding zijn dagelijkse fysieke training, ski technische training, rust, herstel en mentale training allemaal belangrijk. Omdat ik veel uren per dag train, zorg ik voor voldoende rust en slaap en eet ik goed.’

 

Het plan

Zijn plan werd vorig seizoen onderbroken doordat hij er een tijd uit was na het breken van zijn onderarm tijdens een val. ‘Het wilde niet lekker terug groeien wat natuurlijk balen was.’ Tijdens zijn revalidatie kon hij wel technisch trainen en keek hij vooral naar wat wel kon. Hij weet dat hij een lange adem moet hebben om de absolute top te kunnen bereiken. ‘De meeste skiërs pieken tussen hun 25e en 30e jaar, ik heb dus nog even’, lacht hij.

Zijn motivatie haalt hij uit de vele trainingen. Kay van den Heuvel is blij met de ondersteuning van het team waar hij deel van uitmaakt. ‘Ik zit met een Rus, een Amerikaan en een Oostenrijker in een team. Een leuke afwisseling. Teamwork laat de droom werken, want samen creëren wij omstandigheden om onze doelen te bereiken.’

Vier dagen in de week traint hij in de ochtend van 07.00 uur tot 11.00 uur waarna er videoanalyses zijn, krachttraining en er aan het materiaal wordt gewerkt. ‘Je wilt weten hoe je er ten opzichte van je concurrentie voor staat en ook wat past bij je volgende wedstrijd.’ Doordat Van den Heuvel geen ondersteuning krijgt vanuit de bond, moet hij zelf zijn weg omhoog zoeken. Hij is blij met het team om hem heen maar geeft aan dat het wel een uitdaging is. ‘De lat ligt hoog. Daarbij zoek ik ook nog een keer de moeilijke weg met veel tegenstand. De harde weg brengt je uiteindelijk het meest en dat is het meest leerzaam.

Als skiër merkt Kaj van de Heuvel ook dat er beperkingen zijn in coronatijd. ‘In Pitztal, waar wij verblijven, is niet veel te doen. Wij zitten in een soort bubbel omdat het hier zo afgelegen is en daarom ben ik erg graag buiten in de bossen die zo rustgevend zijn. Om te skiën of te wandelen. De rust zorgt ervoor dat Covid-19 ver weg lijkt maar wij letten uiteraard op waar en hoe we trainen. Je merkt dat het voor de coaches ook af en toe puzzelen is wanneer er wedstrijden niet doorgaan. Wij testen continu en zijn voorzichtig. Het kan niet zo zijn dat je in quarantaine moet doordat je onvoorzichtig was.’

 

Duurzaam

Naast zijn sportcarrière studeert Van den Heuvel filosofie aan de Universiteit van Utrecht. ‘Ik ben daar in september van het afgelopen jaar mee gestart. Met de Topsportdecaan heb ik kunnen regelen dat ik colleges online volg en ik vervangende opdrachten krijg wanneer dat nodig is.’ In de zomer en het voorseizoen is Van den Heuvel vooral bezig met ski-training en fysieke training. ‘In die rustige tijd wat betreft sport, dan kan ik het onderwijs in Utrecht volgen’, geeft hij aan.

Of dat allemaal nog niet druk genoeg is, is Van den Heuvel zijn eigen bedrijf begonnen in duurzame sport en outdoor hoofdbanden. ‘Met Bands for Bush wil ik iets teruggeven aan de natuur en onze planeet en tegelijkertijd hoop ik inkomsten te genereren om mijn skicarrière te financieren’, legt hij uit. ‘Wij leveren hoogwaardige en ecologisch duurzame hoofdbanden voor iedereen die van buitensport en vrije tijd houdt. Of dat nu hardlopen, skiën, hockey of golf is.’

 

Toekomst

Kaj van de Heuvel is van de korte termijn doelen. ‘Ik zie wel wat het mij brengt. Ik ben ervan overtuigd dat je door hard werken progressie boekt. Door mijn studie filosofie heb ik geleerd logisch te denken. Wel wil hij relaxter toewerken naar wedstrijden. ‘Ik kan soms gespannen of nerveus zijn voor wedstrijden. Dat moet niet te veel worden. Het is belangrijk om te relativeren.’ Dat doet hij door af en toe in gesprek te gaan met een mental coach maar ook door zijn hoofd leeg te maken tijdens trainingen op gletsjers. ‘Vooral in de zomerweken gaan we die kant op en staan we om zes uur in de ochtend al op ruim 3.000 meter hoogte. Dan kan het koud zijn maar in de middag kan het ook zo weer 20 graden zijn. Heerlijk toch’, sluit hij af.