Peter Beemer, Auroriaan in hart en nieren

Voetbal Robert Jan van der Horst

Hij is weliswaar ‘import’, maar dan ook goede ‘import’. Goed dertig jaar geleden was het  zo’n beetje dat Peter Beemer (64) verhuisde van Bunnik naar Werkhoven. Een ‘beweging’ waar sportvereniging Aurora nog bijna dagelijks de vruchten van plukt. Vraag naar het archief van de zondag vierdeklasser en je komt vanzelf bij Beemer uit. Iets weten over de interne communicatie? Zelfde laken een pak.

Peter Beemer

Hoe hij bij Aurora terecht kwam? Niet zo moeilijk. ‘Nadat we verhuisd waren, wilde mijn zoontje gaan voetballen. Nou, dan kan je in Werkhoven maar bij één club terecht: Aurora.’

En zoals het zo vaak gaat, rolde Beemer vervolgens van de ene functie in de andere. ‘Mijn komst naar Werkhoven liep bijna parallel aan de ontwikkeling van het internet. Het interesseerde me en ben het mezelf gaan aanleren. Op enig moment had ik het idee dat een clubblad niet meer van deze tijd zou zijn. Sinds die tijd beheer ik de website. Die is goed voor de uitstraling van de club, al is het best wel veel werk. Later heb ik, met anderen, een speciale app voor Aurora bedacht. Ook ben ik op enig moment de schuur ingedoken en heb het hele archief van Aurora gedigitaliseerd. Prachtig wat ik daarin ben tegengekomen.’

Beemer deed in zijn computerruimte wellicht ook inspiratie op voor de Kromme Rijn Bokaal. ‘Een fenomeen dat in deze streek tientallen jaren geleden al bestond en een begrip was. Waarom niet opnieuw invoeren, bedacht ik me een aantal jaar geleden. Dat kon toen nog omdat Odijk, SVF, Schalkwijk, ’t Goy en Aurora bij elkaar in de 4e Klasse speelden. Ik hield vervolgens een klassement bij aan de hand van de onderlinge wedstrijden. De beker tenslotte werd uitgereikt door de sportwethouder van Houten, mede namens die van Wijk bij Duurstede en Bunnik.’

Maar de Kromme Rijn Bokaal stierf, door natuurlijk verloop, een stille dood. Beemer: ‘Eerst stopte SVF (Cothen) met zondagvoetbal, een jaar later Odijk. Beide clubs stapten over naar de zaterdag. Toen was de gein eraf natuurlijk. En ik vind het ook om andere redenen jammer. Al die derby’s, dat had toch wat. Er kwam altijd veel publiek op af.’

 

Derby

Elke wedstrijd tegen een club uit de regio is speciaal, wil Beemer maar zeggen. ‘Er waren mensen uit Werkhoven die principieel niet op het veld van Odijk kwamen. Dan stonden ze buiten het complex, op de parkeerplaats, op hun tenen, over de dug-outs heen naar Odijk – Aurora te kijken. Hoe gek wil je het hebben. We hebben ook een keer meegemaakt dat onze kantine helemaal geel was geschilderd door fans van Odijk. Maar ik kan me herinneren dat onze voorzitter Wijbe Douma niet zo over die ludieke actie te spreken was. We hadden namelijk net ons clubhuis opgeknapt en van een nieuwe lik verf voorzien.’

Sinds Beemer eind vorig jaar gestopt is met zijn arbeidzame leven, gaat er nog meer tijd naar Aurora. ‘Ik maak van bijna alle gebeurtenissen in de club foto’s en zet ze op de site. Als mensen beeldmateriaal nodig hebben, komen ze welhaast vanzelf bij mij uit.’

Hij bezoekt bijna alle wedstrijden van het eerste elftal. ‘Zoals vandaag (28 april, red.) tegen koploper Vreeswijk. Ik denk dat ik van dat duel alleen al zo’n driehonderd foto’s heb gemaakt. Die moet ik dan eerst uitzoeken natuurlijk. Daarnaast probeer ik vóór de wedstrijden van de hoofdmacht nog wat informatie op het speciale tv-scherm in onze kantine te krijgen. En tijdens de wedstrijd hou ik onze supporters zo goed mogelijk op de hoogte van het verloop via twitterberichten. Later schrijf ik dan nog een verslagje voor op de website. Maar dat wordt in de regel pas de volgende ochtend.’

Of Peter Beemer zich ook wel eens kritisch uitlaat? ‘Laat ik eerlijk zijn, ik probeer de waarheid een beetje in het midden te laten. Na al die jaren ben ik tenslotte een echte Auroriaan geworden.’