Saestum dankt naamsbekendheid vooral aan vrouwenvoetbal

Voetbal Roberto Cancian

Het Zeister Saestum heeft naamsbekendheid dankzij zijn vrouwenafdeling. Het hoogste elftal werd acht keer Nederlands kampioen, pakte driemaal de nationale beker en won tweemaal de Super Cup Nederland. Tien jaar terug verbond de club zich aan FC Utrecht, één van de zeven teams in de Eredivisie voor vrouwen.

In het eerste seizoen van het eredivisievoetbal werd Saestum kampioen in de Hoofdklasse (2008). Het is nog steeds het enige damesteam in Nederland dat de kwartfinales van de UEFA Womens Cup heeft gehaald.

‘Er is geen enkele samenwerking meer met FC Utrecht sinds de FC besloot dat er geen geld meer was voor de vrouwen van FC Utrecht. Vroeger was er wel een samenwerkingsverband tussen Saestum en FC Utrecht, maar nu zijn er geen contacten of samenwerkingsverbanden meer’, geeft Janneke Bijl aan. De trainster van de huidige Topklasser, die zich afgelopen seizoen weer mocht kronen tot Kampioen van Nederland, blikt terug op die periode. ‘Vroeger was Saestum de beste ploeg van Nederland. Toen was er nog geen Eredivisie en won Saestum veel landelijke titels. Met de invoering van de Eredivisie in 2007 werd Saestum leeggehaald door FC Utrecht. De beste spelers gingen spelen in de Eredivisie. Saestum bleef wel gelinkt aan FC Utrecht als satelietclub. Spelers die op vrijdag niet speelden bij FC Utrecht kwamen op zaterdag uit voor Saestum.

Sinds de opheffing van het vrouwenteam van Utrecht is Saestum weer het hoogst spelende team in de regio Utrecht. Daarbij is er wel veel concurrentie van omringende Eredivisieclubs als Achilles, PEC Zwolle, Ajax, PSV en ADO. Ambitieuze spelers die voor Saestum uitkomen en gevraagd worden door een van deze clubs zeggen bijna altijd ja. Door de centrale ligging van Saestum zijn veel Eredivisieclubs goed aan te rijden. Hier zijn we trots op, maar het kost natuurlijk altijd kwaliteit als de beste spelers weg gaan. Jolet Lommen maakte bijvoorbeeld na een goed seizoen de overstap naar v.v. Alkmaar dat in de Eredivisie uit komt.’

 

Mannen derde klasse

De vrouwen van Saestum spelen in de Topklasse, het hoogste amateurniveau van Nederland. De Topklasse is het niveau onder de Eredivisie, waarin onder meer Ajax, PSV en FC Twente uitkomen. Saestum vrouwen 1 werd afgelopen seizoen kampioen van de Topklasse en daarmee dus landskampioen bij de amateurs. De spelers van vrouwen 1 komen uit de hele regio Utrecht. Vrouwen 2 van Saestum speelt overigens ook landelijk, in de 1e klasse.

De mannen van Saestum spelen derde klasse, de spelers uit dat team komen -in tegenstelling tot het eerste vrouwenelftal- voornamelijk uit thuishaven Zeist. ‘Het doel bij het mannenvoetbal is om de stabiliteit te waarborgen van het spelen in de Derde klasse’, geeft bestuurslid John Brink aan. Hij is verantwoordelijk voor wedstrijdzaken binnen de club uit Zeist. ‘Voor de jeugdopleiding hebben wij als doelstelling dat alle selecties minimaal de eerste klasse aankunnen’, vult Brink aan. Voor talenten die hogerop willen is Saestum een mooie opstap. ‘Wij zijn geen regionale Topsportorganisatie, maar een vereniging met ambitie omtrent het hoogst haalbare in het vrouwenvoetbal. Voor de mannen willen we een stabiele derde klasse club zijn en blijven. Alle investeringen die gewenst zijn, halen we uit onze sponsoren. Mede doordat regionale samenwerking tussen clubs heel erg lastig blijkt te zijn. Diverse pogingen zijn daar het bewijs van,’ zegt John Brink.

 

Eigen jeugd

Saestum ziet eigen jeugd voornamelijk uit Zeist zelf komen. ‘Pas voor het eerste en tweede vrouwenelftal scouten we op talent buiten Zeist. Meiden die bovengemiddeld goed zijn, spelen vaak tussen de jongens. Op het moment dat ze de overstap willen maken naar de vrouwen of meisjes, vaak wanneer ze tussen 15 en 17 jaar zijn, komt Saestum in beeld als toonaangevende club binnen het vrouwenvoetbal,’ legt Janneke Bijl uit. De oud speelster van het Nederlands team wil altijd voor het hoogst treetje gaan. ‘Zowel vrouwen 1 als vrouwen 2 gaan dus weer voor het kampioenschap. Vrouwen 1 werd vorig jaar landskampioen en wil dat dit jaar weer bereiken. Vrouwen 2 speelde vorig jaar met een zeer jonge groep voor het eerst in de eerste klasse en won de districtsbeker. Dit jaar is de doelstelling om met dat team naar de Hoofdklasse te promoveren, zodat we een nog betere situatie aan kunnen bieden voor meiden met ambitie die hogerop willen voetballen in de regio Utrecht.’

 

Ervaring

Als trainster maar ook als voormalig speelster van het Nederlands vrouwenelftal brengt Janneke Bijl een brok ervaring mee. Tot haar 17e jaar speelde ze tussen de jongens van v.v. LRC uit Leerdam waarna ze de overstap maakte naar Saestum. ‘Na vijf jaar voor die club met twee landskampioenschappen en bekerwinst stapte ik over naar FC Twente op het moment dat de Eredivisie voor vrouwen begon in 2007. Daarna heb ik gespeeld voor FC Utrecht en PSV. Na veel blessureleed aan de knie ben ik noodgedwongen gestopt.’

Bijl doorliep alle nationale jeugdteams en speelde het eerste Europese Kampioenschap voor meisjes onder 19 jaar voor Nederland ooit. Janneke Bijl speelde vier interlands in Oranje. Haar debuut is uiteraard een blijvende herinnering. ‘Mijn mooiste herinnering als speler was mijn debuut in Oranje en ook alle interlands en tripjes die daar bij hoorden. Daarnaast ook mijn eerste jaar bij FC Twente. Ik was fit, kon me goed op het voetballen focussen en was in vorm. Ik had in beide knieën mijn kruisband een keer afgescheurd, maar kon nog mee op het hoogste niveau en wilde terug naar het Nederlands Elftal.’ Het voor de derde keer afscheuren van haar kruisband was een dieptepunt voor Bijl als speelster. ‘Daardoor heb ik de echte top niet meer gehaald. Wel heb ik nog twee jaar bij PSV gespeeld. Als trainer ben ik alleen nog maar bij Saestum actief geweest. Eerst een jaar de MA1 (meiden onder 19) getraind, één jaar assistent bij Vrouwen 1 en afgelopen seizoen hoofdtrainer bij Vrouwen 1 met een kampioenschap als resultaat.’ Een kunststukje dat ze dit seizoen graag wil herhalen. ‘Het behalen van het kampioenschap afgelopen jaar was fantastisch. Daar hadden wij als team zo hard voor geknokt en het was geweldig om onze doelstelling te behalen. Ik was supertrots op de groep.’ Waar ze zichzelf over vijf jaar ziet, weet ze niet. ‘Ik heb geen lange termijn doelstelling. Ik ben trainer geworden omdat ik het leuk vind om spelers wat te leren. Zolang dat lukt en ik het leuk blijf vinden, blijf ik het doen. Het zou wel leuk zijn als het leidt tot een stap hogerop. Aan de slag kunnen bij een BVO (Betaald Voetbal Organisatie) of een jeugdselectie trainen van de KNVB lijkt me ook een uitdaging,’ besluit ze.

______________________________

* Het hoogste elftal werd acht keer Nederlands kampioen (1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2002, 2005 en 2006), pakte driemaal de nationale beker (1997, 1998, 2004) en won tweemaal de Super Cup Nederland (2005, 2006).