Tramrit 2023

Column Pim van Esschoten 'Eindsignaal'

Welkom, beste mensen. Het heeft even geduurd en het mocht wat kosten, maar dan heb je ook wat. De Uithoftram, het pronkstuk van het openbaar vervoer in Utrecht, zoeft dan eindelijk over haar rails. Fijn voor de universitaire wereld. Jammer, dat de rest van de stad er eigenlijk weinig aan heeft. Maar vooruit, laten we deze feestelijk dag niet onderdompelen in Utrechts chagrijn.

Pim van Esschoten

Welkom dus in de Dafne Schippers Sneltram.

We kunnen er niet omheen, zelden zal over een project in de stad zoveel meter papier bijeen zijn geschreven. Eindeloze studies en rapportages over hoe of wat en vervolgens een flukse reeks onderzoekingen naar wat er allemaal misging, naar wie, naar hoe en naar waarom. Met zoveel blad op de rails kón deze tram ook nooit op tijd vertrekken.

Vergis u niet, bijna veertig jaar geleden begon Utrecht al te praten over een tramlijn van het Centraal Station naar De Uithof. Dwars door het centrum, toen nog. Voor een tunnel was geen geld. Uiteindelijk is het dit dus geworden.

Als u even rechts kijkt ziet u de werkzaamheden ter verbreding van de A27. Had het Rijk ooit genoeg geld uitgetrokken voor die tunnel als hart van een volwaardig regionaal netwerk van tramlijnen, was de sloop van Amelisweerd (deel II) allicht niet nodig geweest.

Overigens, past u nu even op voor de hobbel… Oeps, dat was ‘m. Tja, het is de meest recente actie van De Radicale Haal, de opstandige roeistudenten dus. Ze hebben berekend dat vier à zeven nieuwe roeibanen hadden kunnen worden aangelegd voor het geld dat gemeente en provincie extra hebben moeten dokken voor De Uithoflijn.

Ziet u links de vernieuwde Kromhout? Prachtig toch dat defensie nu een onderkomen heeft in een voormalig ziekenhuis te Emmeloord, zodat langs de Weg tot de Wetenschap woningen en kleinschalige bedrijvigheid konden komen. Mét uitzicht op de Krommerijn en deze tram. Beter dan die dooie boel die het pakweg vijf jaar terug nog was. En hoe mooi is het dat die grote, open vlakte op het voormalige defensieterrein ten goede is gekomen aan de stad, met een fraai park én vier (!) sportvelden. Daar zaten ze in Oost om te schreeuwen.

Enfin. De Uithoflijn dus. Niet voor niks rijden we deze eerste, historische rit met de Dafne Schippers Sneltram. Heeft ze niet járen moeten knokken om uit het dal te klimmen, voor ze in Tokio dat magistrale goud pakte? Net als deze tramlijn zelf is ze er dus niet zonder slag of stoot gekomen. We hadden natuurlijk ook voor de Mark van der Maarel Express kunnen kiezen, maar dat is toch een ander verhaal.