Van verlegen meisje naar internationale voetbalster

Voetbal Robert Jan van der Horst

In een speciale serie laten we anderen eens over de Utrechtse olympiërs praten. We laten de mensen aan het woord die de eerste trainers of begeleiders waren. Dat kan een vader of moeder zijn, een clubtrainer, maar ook een trainingsmaatje of iemand die zich over de pupil ontfermde. We vragen aan hen of de atleten hun talent al vroeg lieten zien, of juist helemaal niet. En verklaart het karakter misschien een latere gang naar het hoogst haalbare sportpodium, de Olympische Spelen? We trappen de serie af met Sari van Veenendaal.

Succes kent vele vaders (en moeders zoals het tegenwoordig zou moeten zijn). Het is een spreekwoord dat zegt dat veel mensen een aandeel denken te hebben in het succes van een persoon. De uiterst bescheiden Chris van Lee (67) is daarop wellicht de uitzondering. Gevraagd naar de bijdrage die hij, of zijn dochter, mogelijk heeft gehad in de ontwikkeling van voetbalkeepster Sari van Veenendaal (31), hult hij zich in nevelen.

‘Ik weet dat ik wel eens tegen mijn dochter en Sari heb gezegd: als je iets wilt bereiken in het voetbal, dan moet je er helemaal voor gaan. Of Sari de volgende stappen heeft gezet naar aanleiding van mijn woorden, weet ik niet. Misschien trek ik daarmee wel teveel eer naar mezelf toe. Succes hebben in het leven of de sport is vaak ook een kwestie van geluk hebben. Bijvoorbeeld op het juiste moment de juiste personen tegen komen.’

Zesenzestig-voudig international Van Veenendaal begon haar voetbalcarrière bij VSV Vreeswijk, in het team waarvan Van Lee assistent-leider van pupillen 1 was. Als keeper. ‘Meestal staat een gemankeerd voetballer onder de lat, maar zo was het niet bij Sari’, weet Van Lee zich te herinneren. ‘Ze wist al vanaf het begin dat ze wilde keepen, daarin was ze heel beslist en gedreven. Sari verslond alles dat met voetbal had te maken. Heel anders dan mijn dochter. Hanna vond heel veel andere dingen leuk om te doen. Bij het Nieuwegeinse Vreeswijk was het overigens Thea van der Kaaij die het meisjesvoetbal groot maakte en van leider Gio Hendriks kreeg Sari haar eerste keeperstraining.’

Hanna en Sari zijn tot op de dag van vandaag goede vriendinnen. ‘Toen Sari in met het Nederlands elftal in 2017 Europees kampioen werd, heeft ze haar reserveshirt aan Hanna gegeven. Ze hebben nog steeds contact, maar niet zo intensief als vroeger natuurlijk.’

Toch was Hanna, ondanks haar talloze andere interesses, wellicht een wegbereider voor Sari, overpeinst Van Lee met eenzelfde terughoudendheid als toen het om zijn eigen inbreng ging. ‘Mijn dochter kon goed voetballen. Op enig moment maakte ze de overstap naar het Zeister Saestum, dat veel hoger speelde. Sari volgde een jaar later. Misschien dat Hanna met haar overstap wel aan Sari heeft laten zien dat de wereld groter was dan alleen VSV Vreeswijk, heeft het haar de ogen geopend. Een jaar later stapte Sari over naar Saestum. De rest is geschiedenis.’

Van Veenendaal was heel verlegen, weet Van Lee nog. Hij herinnert zich een vakantie in Spanje toen Sari meeging met de familie Van Lee. ‘Ze durfde amper een flesje water te bestellen.’ Het doet hem dan ook goed te zien hoe Van Veenendaal zich heeft ontwikkeld tot een internationale voetbalster. ‘Ze is uitgegroeid tot een vrouw van de wereld. Sari speelde in Spanje bij Atletico Madrid, in Engeland bij Arsenal en nu in Nederland bij PSV. Gerenommeerde clubs waar ze zich ook buiten het voetbal goed staande heeft weten te houden. Fantastisch om te zien.’

Maar hoe groot de inbreng van de familie Van Lee nu werkelijk is geweest op de loopbaan van Sari van Veenendaal? ‘Ik durf het niet te zeggen. Misschien dat Sari iets heeft opgepikt, misschien heeft ze er niets mee gedaan. En misschien is ze ons wel op het juiste moment tegengekomen.’