‘We hebben al heel wat bereikt’

Voetbal Robert Jan van der Horst

Voor de liefde van Achterveld naar vv Hoogland. Dat is, in een notendop, het traject dat Maria Zieltjes aflegde op weg naar haar huidige bestemming. ‘We kregen verkering en mijn man, Alex Smink (‘een heel goede linkspoot’), speelde in het eerste elftal. Ik ging altijd mee om te kijken. Vond de sfeer er omheen als hij voetbalde fantastisch.’

Zieltjes (53), bestuurslid vrouwenvoetbal bij vv Hoogland, had aanvankelijk niet zoveel op met voetbal. ‘Ik durf het bijna niet te zeggen, maar tot m’n vijftiende zat ik op de majorette. Verder heb ik ook wel jazzballet, steps en aan dansen gedaan. Nu zit ik op tennis, dat is mijn lust en mijn leven.’

Met voetbal toch als belangrijk aandachtspunt, zo lijkt het. ‘Niet dat ik nooit aan voetbal heb gedaan. In verenigingsverband in elk geval niet, tenminste. Als mijn broers vroeger bij een partijtje iemand tekort kwamen, werd ik geroepen en mocht ik meedoen. Schoolvoetbal heb ik ook wel gedaan, was aanvoerster. Toen mijn dochter wilde gaan sporten, dacht ik leuk, ze zal wel gaan tennissen of hockeyen. Maar nee, zij koos voor voetbal. Maureen (nu 19) speelt al sinds haar vijftiende in het eerste van Hoogland in de eerste klasse C. Mijn zoon Jurrian (25) is, na een lange pauze, vorig jaar gelukkig weer begonnen. Een goede speler, technisch beter dan zijn broer Steffan (22). Met een groot verschil, Steffan gáát ervoor en hij speelt dan ook in het tweede. Allen uiteraard bij vv Hoogland.’

Tel daarbij op dat partner Alex Smink (53) al sinds zijn zesde actief is bij Hoogland en jaren voor het eerste elftal uitkwam, totdat een blessure voortijdig een einde maakte aan zijn carrière. Smink (‘een echte Hooglandse naam’) is nu trainer van de eerste vrouwenselectie, maar was daarvoor oefenmeester van diverse jeugdselecties op sportpark De Langenoord. De voor de hand liggende conclusie dat het aan tafel uitsluitend over Hoogland gaat, blijkt echter niet de juiste. Zieltjes: ‘Nee, dat probeer ik wel bij te sturen.’

 

Bestuur

Zieltjes begon in seizoen 2018/2019 met haar bestuursfunctie. ‘Daarvoor was ik al wel een aantal jaar Vertrouwenspersoon van de vereniging. Op enig moment vroeg ik me af of de vrouwen – inmiddels zo’n 20% van het ledenbestand – wel vertegenwoordigd waren in het bestuur dat alleen uit mannen bestond. Dat bleek niet zo. Maar je weet eigenlijk ook dat als je zoiets oppert, dat je het zelf moet gaan doen.’

En zo ging Zieltjes aan de slag. Structuur aanbrengen in de vrouwentak en kwartier maken. Dat zag ze als haar speerpunten. Er kwam een vrouwen/meidencommissie. ‘Die is nu compleet. Een week voor bestuursvergaderingen komen we met de commissie bij elkaar. Ik weet dan wat er speelt en wat ik in de bestuursvergadering onder de aandacht moet brengen.’

Daarnaast waren Zieltjes en haar geestverwanten bezig met een soort cultuuromslag. Noem het het verwerven van hun plek in het mannenbolwerk dat het voetbal in de regel is. ‘Dat uitte zich in kleine dingen. Concrete voorbeelden? De veldindeling op zaterdag. Waarom konden de jongens wel spelen op het kunstgrasveld en werden de meisjes ingedeeld op ons slechte veld vier dat heel hobbelig is.’

Nog een voorbeeld? ‘Die mooie muurschildering bij de ingang van de kantine. Die liet alleen voetballende jongens zien. Waarom staat daar geen meisje bij, vroeg commissielid Lieke een keer. Dat benoem ik dan in de bestuursvergadering; drie weken later is er een meisje geschilderd.

Ik ben er erg voor dat jongens en meisjes, vrouwen en mannen helemaal gelijk worden behandeld. Aan de andere kant heb ik, toen ik met mijn functie begon, tegen het bestuur gezegd dat ik graag van ze leer. En ik moet zeggen dat de samenwerking heel goed verloopt. Er is een klimaat dat we alles tegen elkaar kunnen zeggen.’

 

Ambitie

Hoewel het klimaat de afgelopen jaren duidelijk is verbeterd, gaat het nog niet altijd alles naar wens van Zieltjes. ‘Maar we hebben al heel wat bereikt.’ Verder constateert het hoofd M&O Leerplein bij GGz Centraal dat de sfeer binnen de club met de bloei van de vrouwentak heel anders is geworden. ‘Dat constateren andere verenigingen ook die ooit met vrouwenvoetbal zijn begonnen. Het is er een stuk gezelliger op geworden.’

Trots is Zieltjes op het feit dat Hoogland, dat formeel in 1971 met vrouwenvoetbal begon maar soms wel en soms niet deelnam aan de competitie, de afgelopen jaren twee speelsters heeft afgeleverd aan Betaald Voetbal Organisaties. Keepster Floor van Oussoren vertrok vorig seizoen naar Telstar (‘en blijft daar ook komend seizoen’), Sanne Davelaar (‘net als ik uit Achterveld’) gaat de gelederen van de Beloften van PEC Zwolle versterken.’

Als het aan Zieltjes ligt, blijft het daar niet bij. Na de verkennende fase, sinds haar aantreden in het hoofdbestuur, en het bevechten van een eigen plek is het nu zo langzamerhand tijd om naar de toekomst te kijken. ‘We willen met het eerste elftal omhoog. En dat moet ook haalbaar zijn. In de beginfase van het afgelopen seizoen hebben de meiden de drie eerste wedstrijden gewonnen, maar toen werd door coronamaatregelen de competitie onderbroken. We willen naar de hoofdklasse. En dat kan want van deze groep blijven bijna alle vrouwen.’

De ontwikkeling van het vrouwenvoetbal is niet alleen binnen de vereniging opgemerkt, maar ook daarbuiten is er aandacht. ‘Jumbo den Blanken, Baarn-Emiclaer-Nieuwland wordt komend seizoen sponsor van het vrouwenvoetbal. Alle speelsters krijgen een vrouwen-voetbalshirt en dat is toch heel wat anders dan een te groot uitgevallen mannenshirt waarin we nu vaak spelen. Zo zetten we steeds stapjes.’

Tevens is anticiperen op de toekomst geboden, weet Maria Zieltjes. ‘Omdat de verhoudingen verschuiven. Steeds meer jongens stoppen op latere leeftijd, steeds meer meisjes gaan voetballen. Is het aandeel vrouwen nu rond de 20% bij vv Hoogland, in de toekomst zou dat wel eens 40/50% kunnen worden. Een wens van mij is dat we een Hoofd Jeugd Opleiding bij de meisjes krijgen. De jongens hebben die ook, dus waarom wij niet? We hopen dat op niet al te lange termijn te kunnen realiseren, met daaraan gekoppeld uiteraard een goed jeugdplan. We willen met zoveel mogelijk meisjes/vrouwen uit Hoogland en Amersfoort in het eerste elftal spelen. Het zou mooi zijn als die speelsters dan op de fiets naar het voetballen kunnen.’