Wonder

Column Pim van Esschoten 'Eindsignaal'

Het werd natuurlijk een beetje idioot toen er zondagavond bij Studio Voetbal mogelijk, wellicht, onder voorbehoud en we zijn pas twee wedstrijden onderweg werd gesproken over FC Utrecht als wellicht, mogelijk, onder voorbehoud en we zijn pas twee wedstrijden onderweg kanshebber voor het kampioenschap.

Pim van Esschoten

Het moet niet gekker worden.

In 2008 schreef Ad van Liempt een prachtig boek over het kampioenschap van DOS, vijftig jaar later. In Het Wonder van Utrecht beschreef Van Liempt seizoen 1957/’58 en de doorslaggevende rol van de aankoop van doelman Frans de Munck als belangrijke schakel. Waarom het boek die titel kreeg? Omdat het nooit meer kan, zei Van Liempt. De titel gaat in Nederland altijd naar een van de grote drie. Het draait nu eenmaal om het geld en aan de begrotingen van Ajax, Feyenoord en PSV kunnen provincieclubs nu eenmaal niet tippen. Daarna werden AZ en FC Twente landskampioen.

Kortom, het kan. Wellicht, misschien.

Er hangt iets in de lucht in de stad. Ik weet niet wat het is, maar het hangt er. Het is een optelsom van dingen die ogenschijnlijk niks met elkaar te maken hebben, maar niet vallen te ontkennen. Die verrukkelijk, malle huldiging van het Nederlands vrouwenelftal op het Lepelenburg bijvoorbeeld. Shanice van der Sanden had geen sprint meer in haar benen over, toen Dafne Schippers even haar wereldtitel op de 200 meter prolongeerde.

Zij werd gehuldigd in Galgenwaard, op de avond dat FC Utrecht schitterde tegen FC Zenit, een Europese topclub. Twee dagen later maakte het Business Peloton Utrecht in Nîmes een volgende, belangrijke stap in het binnenhalen van de start van de Vuelta à Espana. Gaat dat lukken, in 2020 wellicht, is Utrecht de eerste stad ter wereld dat de drie grote wielerrondes mocht ontvangen; Giro, Tour en Vuelta.

Lopend door het Wilhelminapark, waar duizenden verse studenten hun introductie beleefden, brulde een jongeman door een microfoon dat Utrecht ‘de beste stad van Nederland’ is. Zover ben ik nog niet. Het is niet eens dat anders steden zoveel meer hebben, het is eerder dat een Utrechter nóóit van de daken schreeuwt dat ‘ie de beste is. Dat past nu eenmaal niet bij Utrecht. Kwestie van volksaard. Aan de andere kant voorzie ik nog dat Jan van Zanen (ooit) de geschiedenisboeken in gaat als de feestburgemeester.

Goed, het blijft geen feest. Meneer Kokorin gooide in St. Petersburg roet in het eten. Geen Europa League voor FC Utrecht. Maar dat overkomt uh… de beste.